düşüncelerim kitap okuyamayacak kadar gürültülü
1000Kitap
Benim Gökkuşağım Yağmur yağar yüreğimden, Gökyüzünden kalbime... Ama senin yüreğinden yağan o yağmurda, Yok bu dertleri öğütecek bir yerim. Düşüncelerim darmadağın, Yeşilliğim kalmadı, heyelandan harap oldum. Toprak beni savuruyor dört bir yana, Ve dinmiyor bu yağmur, Dinmiyor yüreğimin sızısı... Bu ağaçların artık yeşermesi gerekiyor, Kök salıp kurtulmak için heyelandan. Bir ışığa, bir güneşe ihtiyacım var; Sonsuz bir yağmurda güneş açar mı? Rengârenk olur mu bu karanlık gökyüzü, Belirir mi gökkuşağım? Kararsızdım, yönümü bilmiyordum bu karanlıkta, Ta ki gözlerini görene kadar... Şimdi azaldı o hırçın yağmurlar, Gökkuşağımda renkler belirginleşti. Yeniden yeşermeye başladı ağaçlar, Ve biliyorum, artık toprak kaymayacak yüreğimden. Çünkü ışığım, her şeyim geldi; Gözlerin,saçların ve her zerren… Beni her aydınlığa,
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Monolog - 19
Düşüncelerim ve hislerim, ruhumun dışavurumu. Hayatıma dair hiçbir şey göründüğü gibi değil; her şey hissettiğim gibi, hatırladığım gibi
Felsefe
Hadi sen uyu sevgilim, *Uyumadığın zamanlar,* *Başkalarını düşündüğün gibi tuhaf düşüncelerim var.* > Ali Lidar
"Kimi zaman hiç uyunmamış geceler ertesinde, pazartesiler cuma oluyor, cumalar pazartesi. Aylar geçiyor, değişiyor mevsimler; hiç yaşanmamışlar gibi. Oysa ne çok sene birikti ardımda. Bilmiyorum ki, birikecek mi bir bu kadar daha? Ardıma dönüp bakıyorum da, dallarımı kıran rüzgârları bile affetmişim ama, bir kendime uzanamamış elim. Yastıklarım kuş tüyüymüş de, ağır gelmiş düşüncelerim. Biriktirdiğim keşkeler, ardımdan bile söylenmeye yetermiş. Bütün heveslerim, genellemelerin içinde yitip gitmiş. Oysa ne çok cümlem vardı benim. Her şeye inat, yüreğimi ısıtan ne çok hayalim. Biliyorum, bu kadar kırılgan olmayı kaldırmıyor hayat. Her tökezleyişte kendi içine saklanınca, sıvazlamıyor sırtını. Pencere önü çiçekleri değiliz ki, anlayışlı bir el alıversin bir çırpıda içeri. Hadi aldı diyelim, gün ışığı olmadan ne kadar yaşanır ki?" - Ahmet Haşim
Kendimi kollarına bırakmak gibi düşüncelerim var.