burcututucu
@dusunsene
326 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
FevkaladeEdebiyat
Her öyküde bir parmak bal çalındı damağıma; nefis.
Sanırım Cemal Şakar şef olsa, bu mutfakta benzersiz gurmeler yetişir. Tüm öyküler gereksiz cümleden/kelimelerden azat edilmiş. Dili yalın, sade fakat vurucu.
Taklit edilemez bir kalemi var. Öyküler biçim olarak çok farklı bir teknikle yazılmış.
Buna rağmen/sebeple öyküler canlandı, dile geldi. Okurken karakterleri sahneye sığdıramadığım anlar oldu. Geniş, ufuk açıcı bir kalem.
Bir kadının düşeceği yolda başına gelecek olan kötülükle yolun vasfını anlaması bu kadar güzel işlenebilirdi.
Aynı şekilde evde biri varken çıkan yangın okura bu kadar güzel hissettirilir ve elinizdeki kitap kenarlarından yanmaya başlar ve eyersiz ata binen kız size doğru koşar.
Reklam
•Tasvirİnsan ve Duygular
Yıldız Hanım oldukça nazenin bir insan. Yağmurlu bir günde su birikintisine yaklaşan bir şoförun ağırlaşarak gösterdiği nezaket karşısında Fatih Camii'ne gidip "Rabbim belli ki bu beyefendi çok naif birisi; ona gönlündekileri hayırla ver." benzeri dua ettiğini bir röportajında dinlemiştim. - "Tuhaf Bir Sabah" öyküsü buradan doğmuş.-
"Bu ne hoş bir iman. Bu ne hoş bir hanım."
dedim içimden. Düşünün ki tanımadığınız biri size dualar ediyor. İşte bu yüzden hemen arkamızdan gelen kişi için apartman kapısını 3 saniye fazla tutmak zor olmasa gerek. Tanımadığımız insanlara selam vermek de bu kabilden.
İç tahliller bulunan kitapta yazar, yüreğimize/duygularımıza âdeta mikrofon tutmuş.
Kahramanların psikolojik durumlarının aktarımı, okuması keyifli bir üslupla bezenmiş.
Yazar kelimelerle kendi himayesindeymiş gibi oynamış. Yaşayan, mütevazi, yazar Yıldız Hanım'ın bir solukta/oturuşta okuyabileceğiniz kitabından iki satır:
"Teselli, genç kadına sızacak hiçbir yer bulamıyor." (s.28)
"Bir insanım olsun istedim. İnsansızım dedim defalarca." (s.51)
anı/öyküİnsan ve Hayat
Bence yazarın ve okuyucunun bakış açısını daraltan unsurlardan biri de anlatıma şive katılmasıdır. Bu kullanım, yazılanların anlaşılmamasından ziyade okuma zevkinden çalıyor diye düşünüyorum. Çünkü o kelimenin ne anlattığını, her halükarda bağlamdan anlayabiliriz; fakat kelimenin tam oturmayan duruşunu metinden bertaraf edemeyiz.
Bakır mutfak eşyamız olmamasına rağmen 'bakır kalaylama işlemi' ziyadesiyle dikkatimi çekti. Ve bakır kalaylamayı öğrendim.
Bu anlatım; köye gelip bakırları parlak görünüme kavuşturan o ustanın yanıbaşına beni ulaştırabilen bir anlatımdı.
Anı/öykü tadındaki kitap, bizim köylerin hikayesini anlatmış. Aslında yazar sanki kendi nesline bir not bırakmak istemiş.
Tek tek başlıklar halinde akrabalarından/mekânlardan söz edilmiş.
Kitap bittiğinde yeni biriyle tanışmış hissi oluştu.
•Öncü NesilDin
"Ya bir yol bul"
" Ya bir yol aç"
" Ya da yoldan çekil!!! "
Mütemadiyen kendimizi bu üç nasihattan birine tabi olurken buluruz/bulmalıyız.
'yol' hayatımızda mühim bir araçtır.
Onla aranan bulunur.
Çözüm yoldadır.
Yol; derttir.
Dert yoldadır.
Yürüyenler ve koşanlar dermanın da yolda olduğunu bilirler.
"Bir yolu olmalı" deriz işler, içinden çıkılmaz bir hâl aldığında.
'yolcu' olurlar yol alanlar.
Yolun hakkı vardır mesela.
Yusuf Hocamız bu hakkı ödemek minvalinde,
"fiilen işgal edilmeyip zihnen işgal edilen bu ülke" nin derlli olan gençlerini,
çizdiği harita ile kurtuluşa yönlendirir.
Ve biz ümmileşerek yürümeyi öğreniriz. Coşku, heyecan ve aşkla ...
Ne zaman ki yürürüm, menzili görürüm.
Başımı kaldırıp gördüğüm menzil uzaktadır/uzaklaşır. Bu kitap bana menzilimi; zihnime, ruhuma ve kalbime yükleyerek önüme bakmamı öğretti . Önüme bakarak olabildiğince geniş perspektif ile muhkem adımlarla ilerlemem gerektiğini öğrendim .
MTO talebesi olarak 
Yusuf Kaplan Hocamızın şu satırları ile incelememi noktalamak isterim:
"Ey Genç!
İddian yoksa rüya göremezsin. Rüyasını göremediğin bir iddiayı hayata geçiremezsin.
Yalnızca büyük rüyaların ve iddiaların sahibi kişiler, bu rüyaları ve iddiaları hayata geçirme azmi ve cehdi ile yola koyulan öncü nesiller, geleceğe yürüyebilir, geleceğin yol haritasını hazırlayabilirler."
Yusuf Kaplan Hocamızın şu satırları ile incelememi noktalamak isterim:
"Ey Genç!
İddian yoksa rüya göremezsin. Rüyasını göremediğin bir iddiayı hayata geçiremezsin.
Yalnızca büyük rüyaların ve iddiaların sahibi kişiler, bu rüyaları ve iddiaları hayata geçirme azmi ve cehdi ile yola koyulan öncü nesiller, geleceğe yürüyebilir, geleceğin yol haritasını hazırlayabilirler."Yetişin !Din
Bu kitap; "ga'yrı..." ile başlayıp samimi bir niyetle taçlanan ulvi cümlelerin hakiki miladı olabilir bizim için. Kitap bittiğinde veya sürerken dolu bir ajanda sayfasını masanızda bulabilirsiniz .
Neresi 'öte'?
Neresi 'beri'?
Kim misafir ?
Kim ev sahibi?
Ne; ne için sarfedilir?
Ne; neye feda edilmez?
Bu soruların cevabı, ilmek ilmek işlenmiş sayfa aralarına . Bu arada dostlar, anladığım kadarıyla anne baba rızası tüm kapıların anahtarı/kulpu imiş. Bu kulp sayesinde -Allah'ın izniyle- dilediğimiz yere gönül rahatlığı ve kolaylıkla girebilirmişiz. "Elhamdülillah iyi ki; hâlâ yaşayan, benim için özenle seçilmiş, bana en iyi gelecek anne baba, yanımda ve hâlâ bana 'kızım' diye seslenebiliyorlar. Bunun şükrü pek ziyade olmalı." diye düşündüm.
Bence kitabın en en en önemli kısmı; sonda yer alan "Niyet Ettim Rabb'im" dua dizisi .. Nurettin Hocam, bu bölümde aklınıza gelip gelebilecek en güzel, samimi niyetleri yazıya dökmüş . "Elim, kalemim, malım, canım senin en büyük emrin olan cihada hazır olsun isterim. Bu aşkım ve heyecanımdır. Rüyam, hülyam budur. Şehadet hayâl ederim. Gazilik beklerim. Seni beklerim. Arş'ın gölgesini, en büyük kazanç olan rızanı beklerim" (s.190) Ben de yalnız 'Allah için' olan amellerin gönlüme ve ruhuma dökülüp saçılmasına niyet ediyorum Rabb'im ...
Reklam