Annem bizi çocuk yaşta konserlere, sinemaya, tiyatroya götürerek, güzel sanatların uyandırdığı büyük sevinci bizle paylaşmak istemişti. Bize sanatçılara hayranlık duymayı çok erken öğretmişti; ona göre sanatçılar insanlık yararına çalışıyor, insanlar için hayatı yaşanır kılıyorlardı.
Bu hayranlığı annemin beklentisinin de ötesinde paylaştım. Kuşkusuz onun hayranlığını kazanmak için, sanatçı olmak istedim.
Şimdi büyüdüm, yaşamın zor olduğunu biliyorum ve hayatı daha dayanılır kılmak için “kötü” yollara başvuran kimi daha hassas insanlara kızmamak gerektiğini de.