Kitabın kapağını kapattım. Üstümde bir ağırlık var yıllanmış yaşlanmış gibi.. sanki yaşadığı hatıra benim gibi. O kadın aslında hepimiz , her birimiz aslında o kadın. Zweig eserlerinde kendimi kahraman olmaktan hiç alabildiğimi bilmem. Betimlemeleri, hisleri anlatımda ki ustalığı okuyor değil de yaşıyor hissi uyandırır bende.
Hayatta karşılaşılan ikilemler , bizi çekip götüren kararlar , pişmanlıklar sevinçler hep var. Hissetmek utanılan bir şey değil kesinlikle.
Bir kez kendini Bulmuş olan kişinin bu yeryüzünde yitirecek bir şeyi yoktur artık. Ve bir kez kendi içindeki insanı anlamış olan bütün insanları anlar.
Sayfa 69 - Türkiye iş bankası kültür yayınları·Kitabı okudu