İki tür büyük acı' vardır: Dile getirilmeyen sırların verdiği ıstırap. Ve derdinizi söylediğiniz halde anlaşılmamaktan doğan kahır.
Kimseye söyleyemiyorsanız mahvolursunuz. Kimse anlamıyor veya umursamıyorsa bitersiniz.
Tam manasıyla ifade etmek de, anlaşılmak da teknik olarak imkansız.
Yani... aslında herkesle aynı durumdasınız. Ontolojik fiyasko. Her insan, her zaman,
her yerde, her durumda yalnızdır. Tanrı değilseniz, işiniz yaş.
Kayboldunuz diyelim. Bulunduğunuzda döneceğiniz yer yalnızlığınızdır.
Kendini bilmek; naylon bir ambalajda, cıva baloncuğunda, sırça fanusta... mahsur kaldığını bilmektir. Terkediliriz. Bırakılırız. Unutuluruz…