Özgürlük insanlara gelişip aydınlanma için fırsat verirken, izin ise kötülüğe normalde onu yakıp kül edecek güneş ışığının altında büyüme imkânı sunuyor.
Kendini beğenmiş bir diktatör, tebaasının,
dünyanın kötülüklerini kendilerini savunamayacak kadar güçsüz olanlara
yüklemesine izin verir. Kibirli bir kraliçe, Tanrı adına katliam yapılmasına izin verir. Burnu havada bir devlet başkanı kendi hırsını körüklediği sürece her türlü nefretin
yayılmasına izin verir. Bu meselenin tatsız gerçeği de şu ki insanlar bunu yalayıp yutuyor. Toplum tika basa karnını
doyurup ardından çürümeye yüz tutuyor. İzin, özgürlüğün şişmiş cesedidir.