Yazar:
Neal Shusterman
Çevirmen:
Emre Aygün
Tahmini Okuma Süresi:
15 sa. 38 dk.
Sayfa Sayısı:
552
Basım Tarihi:
18 Mayıs 2025
İlk Yayın Tarihi:
2019
Yayınevi:
Juno Kitap
Orijinal Adı:
The Toll
- Arc of a Scythe (#3)
Orijinal Dil:
İngilizce
ISBN:
9786259706412
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Okumaktan müthiş keyif aldığım, muazzam bir zekayla kurgulanmış, efsane lezzetli bir distopya serisinin daha sonuna gelmiş olmanın keyifli ama buruk olan sevincindeyim.
Çok taze bitirdiğim için beynim ve yüreğim hala herşeyi sindirememiş olsada bir an önce içimdekileri paylaşmam gerektiği için yazıyorum da yazıyorum, herşey birbirinden alakasız ve saçmaysa şimdiden so sorry.;)
Şarapnel parçaları gibi serinin heryerine dağılmış olan tüm ufak tefek parçaların hepsini eşsiz ve kusursuz bir şekilde son kitapta bir araya toplayıp tekrar bir mermi haline getiren ve onunla beni yüreğimden vuran Neal Shusterman kalemine, zekana, yüreğine sağlık. Tüm kalemlerimi, hatta boya kalemlerimi bile önünde saygıyla bırakıp, geri çekiliyorum haberin ola.:)
Genelde kitaplarda romantizmin ve aşkın kokusunu hafifte olsa hep almak isterim. Bu seride bu hava bize çok hafif dozlarda verilmiş olsada bu durum beni hiç rahatsız etmedi. Yaşanan ve yaşanamayan tüm aşklardan da sevgilerden de çok razıyım.
Seri öyle bir noktada sona erdi ki hem "evet işte tam da burada tadında ve heyecanında bitmeliydi" dedim, hemde " Nayır, nolamaz, nasla, daha da çok, daha çok olmalıydı" dedim. Sağolsun Nealcığım tüm ayarlarımı bozdu, artık ne istediğim bile tutarlı değil.:) Ama kesin olan birşey var ki serinin herbirşeylerini çok sevdim, pek sevdim, deli sevdim.♡
İçeriği temiz, herkesin okuyup anlayabileceği hafif ve basit bir anlatımı olan, distopya - fantastik - bilim kurgu - genç yetişkin serisi seven herkesler hiç şüphe duymayadan hemen başlayabilirsiniz. Kesin tavsiyemdir.
Neal Shusterman kalemine, zekana, yüreğine sağlık. Tüm kalemlerimi, hatta boya kalemlerimi bile önünde saygıyla bırakıp, geri çekiliyorum haberin ola.:)
Genelde kitaplarda romantizmin ve aşkın kokusunu hafifte olsa hep almak isterim. Bu seride bu hava bize çok hafif dozlarda verilmiş olsada bu durum beni hiç rahatsız etmedi. Yaşanan ve yaşanamayan tüm aşklardan da sevgilerden de çok razıyım.
Seri öyle bir noktada sona erdi ki hem "evet işte tam da burada tadında ve heyecanında bitmeliydi" dedim, hemde " Nayır, nolamaz, nasla, daha da çok, daha çok olmalıydı" dedim. Sağolsun Nealcığım tüm ayarlarımı bozdu, artık ne istediğim bile tutarlı değil.:) Ama kesin olan birşey var ki serinin herbirşeylerini çok sevdim, pek sevdim, deli sevdim.♡
İçeriği temiz, herkesin okuyup anlayabileceği hafif ve basit bir anlatımı olan, distopya - fantastik - bilim kurgu - genç yetişkin serisi seven herkesler hiç şüphe duymayadan hemen başlayabilirsiniz. Kesin tavsiyemdir.
Kusurlu İnsanların Muhteşem Finali1000Kitap
Öncelikle hem bu seriyi okuduğum için çok mutlu hem de bitirdiğim için aşırı derecede hüzünlüyüm. Duygularım karışık. Bir taraftan Çan'ın finalinin getirdiği tatmin duygusunu hissederken diğer taraftan da nihai sona ulaşmanın farkındalığı beni kahrediyor. Ama hiçbirinden pişman değilim çünkü en çokta Neal Shusterman'a bizlere böyle güzel bir seri hediye ettiği için şükran duyuyorum.
Bu aşırı denebilecek girişten sonra söylemek istediğim ilk şey şudur: Kesinlikle Tırpan kitaplarını okumamış insanlar bu seriye başlamalı çünkü çok şey kaçırıyorsunuz. Harika bir bilim-kurgu ve distopya romanı. Aslına bakarsanız bu öyle bir seri ki bilim-kurguyu fazla sevmeyenleri bile kendine aşık eder çünkü kitaptaki asıl öğe insanların daha doğrusu "Ölüm Meleği" görevini üstlenen insanların hikâyesi.
Serinin ana konusu şu şekilde:
Teknolojinin zirveye ulaştığı ve insanların ölümde dahil olmak üzere tüm kötülükleri yendiği, herşeyin bilinç kazanan bir yapay zeka olan Fırtına Bulutu tarafından yönetildiği bir dünyada nüfusun dengesini Tırpan adı verilen kimseler sağlar. Onların yegane görevi artık doğal şekilde var olmayan ölümü insanlara getirmek ve onları "devşirmek"tir.
Aslında 3. Kitabın konusunundan da kısa bir şekilde bahsetmek istiyorum ama o biraz ileriye kalsın hatta onun öncesinde spoiler uyarısı da koymalıyım çünkü içimi bir şekilde dökmem lazım zira efsane olaylar oldu. Onun şuan acelesi yok nihayetinde serinin ilk iki kitabını okumamış insanlar için çokta bişey ifade etmezdi.
Gel Gelelim bu seriyi neden okumalısınız. Bu inceleme daha çok sizi Tırpan'a başlatma niyeti üzerine kurulu çünkü bunu hakediyor.
Öncelikle harika bir kurguya sahip; artık insanların ölümsüz olduğu kusursuz bir dünyada gizlice yeşeren bir kötülük var yani hikaye ütopyadan distopyaya dönüşü anlatıyor.
2026'nın ilk incelemesi, herkese mutlu yıllar!1000Kitap
Üçlemenin son kitabını okuyup seriye veda ediyorum. İlk 2 kitap çok güzelken bu kitap niye böyleydi ey yazar?!
2.kitap çok güzel bir yerde kalmıştı, insan merakla 3.kitabı okumak isterken, 3.kitabı okudukça tatmin olmamaya başladım. :(
Endura'nın batışından sonra başlıyor kitap ve Citra ile Rowan yine ayrı düşüyorlar. Bir Citra'nın bir Rowan'ın bakış açısından okuyoruz kitabı. Sadece onların da değil birçok yeni karakter vardı bu kitapta ve onlarında bakış açısından gördük olayları hep. Bu durum benim canımı sıktı okurken. Hiç sevmiyorum bu tarz yazılmış kitapları. :'(
Onun dışında kitabın finali ise final değildi bence. Hiç ama hiç beğenmedim. Büyük birşey bekledim olsun diye ama olaylar çok sönük kaldı.
Bazı şeylerin ucu da açık bırakılmıştı. Mesela Goddard ve Ayn Rand'a ne oldu? 3 kitaptır Goddard'ın gebermesini beklerken adamın geberişini bir türlü göremedik. O tatmini yaşatmadı bize yazar.
Citra ve Rowan ise kitabın sonunda yine saçma birşey olup ayrı kaldılar gibi. Aslında ayrı demek yanlış olur ama spoiler olmasın diye böyle demek zorundayım. Okuyanlar beni anlar...
Sevmedim ben bu kitabı, olmamış hemde hiç...
Seri olarak söylemek gerekirse güzeldi diyebilirim. Şans vermek isteyenler durmasın. :)
Kitapla kalın.
8/10
2025 121. kitabı
Tırpan serisinin son kitabı olan Çan, önceki kitapların yarattığı çatıyı yıkıp yerine bambaşka bir sistem kurmaya cesaret eden bir final romanı. Ancak bu cesaretin her adımı okurda aynı etkiyi yaratmıyor. Hikâye genişliyor, karakter sayısı artıyor ve anlatım çizgisi daha çok farklı karakterlerin gözünden ilerliyor. Bu da odak kaymalarına neden oluyor zaman zaman. Özellikle ilk iki kitaptaki o yoğun bireysel gerilim bu kitapta daha politik bir şekle bürünüyor.
Fırtına Bulutu’nda yaratılan düzenin ağırlığı altında ezilen evrende, Çan ile birlikte yeni bir yol aranıyor. Ancak o karanlık distopya havası bu kitapta yer yer zayıflıyor. Karakter gelişimleri bir noktadan sonra durağanlaşıyor. Yine de Thunderhead’in varlığı, felsefi arayışlar ve etik sorgular kitabı sıradanlıktan çıkarıyor.
Finali tahmin edilmez değildi ama taşıdığı umut hissi güçlüydü. Benim için tam anlamıyla "vay be" dedirten bir son olmadı ama seriye veda ederken akılda kalan güçlü bir kapanıştı. Bir şeylerin eksik kaldığını hissettirse de, özellikle seriyi tamamlamak isteyenler için tatmin edici.
“Peki ya sonrası?” diye sorduran kitaplardan. Citra ve Rowan’ın yolculuğu tamamlandı belki ama Shusterman’ın yarattığı dünya, hâlâ keşfedilmeyi bekliyor gibi hissettiriyor.
Chef's kiss1000Kitap
SPOILER FREE
Şimdi diyeceksiniz neden kitabı bitirmeden 2 hafta sonra inceleme yazıyorsun diye asiri sevdigim bir kitap olunca dusuncelerini toparlayamıyorum bir turlu haftalarca dusunuyorum ve biraz da usendim eee.
Neyse serinin son kitabının incelemesi olacak bu(+ bir novellamız varmis 
Gleanings adli ama bunlar ana serimiz 3 kitaptan olustugu icin bu son kitap oluyo)
1 puan kirmamin sebebi aralarda biraz sıkılmamdi hatta bazı yerleri atlaya atlaya okudum diyebilirim ama bu benim okuduğum dönemle de alakali biraz. Kitabi okurken her cumleyi cok dikkatli ve atlamadan okumaniz gerekiyor yoksa hicbir sey anlamiyorsunuz asiri kafaniz karisiyor 1 sayfa atladiktan sonra ne okuyorum diye sorguluyorsunuz. (bu durum genel olarak seri icinde boyle ama son kitapta ozellikle dikkatli ve sindire sindire okumaniz gerekiyor) Kotu birsey olarak da soylemiyorum kitaba daha cok bagliyor sizi bu olay. Favori karakterlerim hala ayni; Citra, Rowan, Tırpan Faraday ve Tırpan Curie(rahmetli ölümün yüce hanimi) Greyson da 
Fırtına Bulutu'nda bir tık daha sürekli kontrol edilen hayatina baskalari tarafindan yon verilen biri olmasina rağmen bu kitapta bir liderlik modu yuklendi cocuga. karakter gelisimini begendin diyebilirim. Psikopat olabilirim ama Morrison'un gozune catal sapladigi sahne favorilerime girecek gibi.(-bunu duyan 458 kisi 
Tırpan'ın tbr'ından cikardi-) Yine hafif kara komediye kayiyor Morrison'un olayi adam insanlari ciplak elle olduren bir tirpan ama su ise bak tatli yapmak hosuna gitmis yerim ben bunu KDVJEABKTWZNUE
Kitapta her bolumu farkli bir karakterin agzindan okuyorsunuz coklu anlatim var yani. Normalde ben bu olayi baya seviyorum bir karakterin basina gelen olayin devamini gormek icin sayfayi ceviriyorsunuz baska bir karakterin agzindan anlatim. puf!
Sizi iyice kitabin
Gleanings adli ama bunlar ana serimiz 3 kitaptan olustugu icin bu son kitap oluyo)
1 puan kirmamin sebebi aralarda biraz sıkılmamdi hatta bazı yerleri atlaya atlaya okudum diyebilirim ama bu benim okuduğum dönemle de alakali biraz. Kitabi okurken her cumleyi cok dikkatli ve atlamadan okumaniz gerekiyor yoksa hicbir sey anlamiyorsunuz asiri kafaniz karisiyor 1 sayfa atladiktan sonra ne okuyorum diye sorguluyorsunuz. (bu durum genel olarak seri icinde boyle ama son kitapta ozellikle dikkatli ve sindire sindire okumaniz gerekiyor) Kotu birsey olarak da soylemiyorum kitaba daha cok bagliyor sizi bu olay. Favori karakterlerim hala ayni; Citra, Rowan, Tırpan Faraday ve Tırpan Curie(rahmetli ölümün yüce hanimi) Greyson da Fırtına Bulutu'nda bir tık daha sürekli kontrol edilen hayatina baskalari tarafindan yon verilen biri olmasina rağmen bu kitapta bir liderlik modu yuklendi cocuga. karakter gelisimini begendin diyebilirim. Psikopat olabilirim ama Morrison'un gozune catal sapladigi sahne favorilerime girecek gibi.(-bunu duyan 458 kisi Tırpan'ın tbr'ından cikardi-) Yine hafif kara komediye kayiyor Morrison'un olayi adam insanlari ciplak elle olduren bir tirpan ama su ise bak tatli yapmak hosuna gitmis yerim ben bunu KDVJEABKTWZNUE
Kitapta her bolumu farkli bir karakterin agzindan okuyorsunuz coklu anlatim var yani. Normalde ben bu olayi baya seviyorum bir karakterin basina gelen olayin devamini gormek icin sayfayi ceviriyorsunuz baska bir karakterin agzindan anlatim. puf!
Sizi iyice kitabinSelammm
Bir serinin daha sonuna geldik. Yabancı okurlar da o kadar çok görüyordum ki. Bende bir gün okurum diye asla düşünmemiştim.
Konusu ilginç, karakterleri kendine has , kolay okuna bilen bir seri. Ilk iki kitapta Fırtına Bulutuna nefret ederek okudum. Çünkü dünyada bir çok şey oluyordu ama onun karışma yetkisi yoktu. Greysonu keyfine göre kullandı, Tyger yavrumun başına gelen faciada yardım etmedi, Rowan defalarca kaçırıldı.
Son kitap tam belirsizlik içinde bitti. Bununla da bunu sevmediğimi anladım:)) ee hani Goddoru mahv edecektik, ee hani büyük savaş falan, içimde kaldı hepsi. Greyson neden Çan oldu ki o zaman. Onsuzda istediğini yapa bilirdin bence. Sonunu sevmedim. Kötüler cezasını çekmedi. :(
Neal Shusterman bu kitapta artık hikâyeyi sadece karakterler üzerinden değil, tüm dünyanın kaderi üzerinden anlatmaya başlıyor. Ölümsüzlüğün sıradanlaştığı bu dünyada: hastalık yok, yaşlanma kontrol altında, ölüm sadece tırpanların elinde. Peki, bu sistem gerçekten kusursuz mu, yoksa sadece kusursuz mu görünüyor?
Tırpanlık kurumu içten içe yozlaşıyor, güç dengeleri değişiyor, eski etik anlayış ile yeni nesil tırpanlar çatışmaya devam ediyor. Bu kitapta odak nokta; gücü kim yönetmeli? sorusu. İnsanlar mı? Yoksa kusursuz olduğu düşünülen bir sistem mi? İnsanlık ile onları yöneten “üst akıl” arasındaki ilişki derinleşiyor. İşin Bulut tarafı, İnsanlık&sistem dengesi, güç, kontrol ve ölümün anlamını farklı bir perspektiften genişletiyor.
İlk iki kitaptan farklı olarak duygusal ve felsefi katmanlar bu kitapta zirvede. Yani daha az aksiyon odaklı, daha çok düşünsel gerilimi var. Adaletin bireysel mi, yoksa sistemsel mi olması gerektiği ya da ölümsüzlüğün nimet sayıldığı bir evrende, sınırları olmayan insan doğasının neye dönüşebileceği gibi konular hakkında bolca düşündürüyor.
Tanıdığımız karakterler kendi yollarında ilerlerken, çok daha büyük bir oyunun parçası haline geliyorlar. Artık mesele; sadece hayatta kalmak değil, sadece doğruyu yapmakta değil, insanlığın geleceğini belirlemek. Bu noktada karakterlerle oluşan sevgi bağı ya katlanıyor ya da sınanıyor. Orası tamamen sizin hangi tarafı daha çok sahiplendiğinize bağlı.
Tempo yönüyle Çan, daha geniş bir zaman ve mekân hissi veriyor ve yine birden fazla bakış açısıyla ilerliyor. Ayrıca bir distopyadan çok, insanlığın sınırları üzerine felsefi bir hesaplaşma keyfi sunuyor.
Çan, Tırpan serisinin resmi ve kesin final kitabı. Rowan, Citra ve dünyanın kaderi burada tamamlanıyor. Peki dördüncü kitap gibi görünen Devşirmeler
SPOİ
onca sayfayı iki ana karakterin her şeyi siktir edip başka bir gezegene kaçmasını okumak için çevirdiğimi anladığımda gelen o pişmanlık
Bu kitap hakkında söylemek istediğim çok fazla şey var ama burada kısaca bir iki tanesinden bahsedeceğim.
Öncelikle serinin son kitabı olarak benim beklentimi asla karşılamadığını söylemek zorundayım. Serinin ilk iki kitabına bayılıyorum ama bu son kitapta olmayan bir şeyler vardı. İlk yarısının anlatımı farklı kişileri anlattığı için çok parça parçaydı ve bu da okuma akışını bozan bir şeydi bence. İlk yarısından sonra daha akıcı hale gelmeye başladı.
İkinci olarak bence bu seri dört kitap olmalıydı, bu kitabın ilk yarısında okuduğumuz olaylar biraz daha ayrıntılı olarak tek bir kitap halinde basılmalıydı ve ikinci yarısı da dördüncü olarak daha uzun bir sonla yazılmalıydı.
Karakterlerin iyi işlenemediğini ve olayların da iyi aktarılamadığını düşünüyorum. En başta da zaman konusunu anlatmada biraz sıkıntı olmuş.
Kitabın sonu ise beni hiç tatmin etmedi. Böyle müthiş bir evrene çok daha etkileyici bir son yazılabilirdi bence. Yazar kalemini tam olarak kullanamamış gibi hissettim, yazarın potansiyelinin altında kalan bir sondu.
Serinin bir de 3.5 kitabı var, onda bir şeyler daha iyi anlatılabilir ama keşke seri 3 ana kitap değil de 4 ana kitap olsaydı ve biz bir şeyleri daha uzun uzun okusaydık.
Seriyi hâlâ çok seviyorum ama final kitabı beklentilerimi karşılamadı ve iyi bir final kitabı değildi bence.
Gerçekten bayıldım.
Son kitabı bu kadar uzun sürede bitirmem kesinlikle kitabın suçu değildi. Geçirdiğim ciddi bir enfeksiyon ve ilaçlara karşı yaşadığım alerjik reaksiyon yüzünden günlerce ateş içinde kaldım; bu yüzden bu güzel kitaptan istemeden de olsa uzaklaşmak zorunda kaldım. Ama hikayeye geri dönmek, sanki eve dönmek gibiydi.
Bu seriye ilk başladığımda bu kadar seveceğimi asla tahmin etmemiştim. Uzun zamandır elimden bırakmak istemediğim bir kitap olmamıştı. Shusterman’ın anlatım dili gerçekten büyülü; karakterlere ve olaylara sizi öyle güzel çekiyor ki hem düşündürüyor hem de meraktan öldürüyor.
Citra ve Rowan… size hayranım.
Birbirinize duyduğunuz sevgi o kadar eşsiz ve güzel işlenmişti ki iliklerime kadar hissettim. Özellikle de Rowan… Sen muhteşem bir aşıksın. (Ne demek istediğimi son sayfaları okuyan herkes anlayacaktır.)
Faraday’in amacını yitirmiş gibi hissetmesi, Greyson’ın o yorucu ama unutulmaz yolculuğu (üzümlü kekim, neler çektin…), yeni karakterlerin hikayeye dahil oluşu ve bize sunuluş biçimleri… Her şey çok iyiydi.
Serinin son kitabında heyecan benim için bir an bile düşmedi. “Sadece bir bölüm okuyacağım,” deyip saatlerce kalkamadığım zamanlar oldu.
Küçücük bir eleştirim var yalnız: Goddard bize hep en kötü karakter olarak tanıtıldı, fakat onun karanlık yanlarını daha derin görmeyi isterdim. Gücünü sonuna kadar hissetmek daha etkileyici olabilirdi. Yine de bu durum kitaba olan hayranlığımı hiç azaltmadı. Son sayfalarda gözlerimin dolması, aslında hikayeye ve karakterlere ne kadar bağlandığımın en büyük kanıtı olabilir.
Kısacası: Bayıldım.
Hala etkisindeyim ve uzun süre de çıkamayacağım gibi görünüyor.
Yazar Hakkında
Neal ShustermanYazar · 10 kitap
Easton Royce kalem ismiyle de kitaplar yazmıştır.
Shusterman 12 Kasım 1962'de doğdu ve Brooklyn , New York'ta büyüdü . Shusterman küçük yaşlardan itibaren hevesli bir okuyucuydu. 16 yaşında, Shusterman ve ailesi Mexico City'ye taşındı. Liseyi orada American School Foundation'da bitirdi ve "Uluslararası bir deneyime sahip olmak hayatımı değiştirdi, bana dünyaya yeni bir bakış açısı kazandırdı ve başka türlü sahip olamayacağım bir güven duygusu verdi." Psikoloji ve tiyatroda çift anadal yaptığı California Üniversitesi, Irvine'e katıldı ve aynı zamanda yüzme takımında da yer aldı.
Shusterman üniversiteden sonra Los Angeles'ta bir yetenek ajansı olan Irvin Arthur Associates'te asistan olarak çalıştı ve Lloyd Segan'ın temsilcisi oldu. Shusterman bir yıl içinde ilk kitap anlaşmasını ve senaryo yazarlığı işini yaptı. Florida'da yaşıyor.
Shusterman, kitapları için sayısız onursal ödül aldı. 2015'te Challenger Deep romanıyla Ulusal Kitap Ödülü, Boston Globe-Horn Kitap Ödülü ve Schwa Was Here için 2008 California Genç Okuyucu Madalyası. 2012'de PEN / Phyllis Naylor Çalışma Yazarlığı Bursu'nda jüri olarak görev yaptı. Downsiders ve Full Tilt romanlarının her biri 20'den fazla ödül kazandı. Unwind o iş vermedi gerçi, 30'dan fazla ödül kazandı.
Shusterman ayrıca Orijinal Disney Channel filmi Pixel Perfect'in yanı sıra Goosebumps ve Animorphs bölümleri de dahil olmak üzere TV için yazdı. RL Stine'nin The Haunting Hour: The Series adlı kitabında yazmıştır ve ayrıca 20th Century Fox için Challenger Deep adlı romanı uyarlamaktadır.
