"Biz az önce...koşmuyor muyduk? Evet, bir şeyler oluyordu ve koşuyorduk..."
Oğlanın tebessümü genişliyor. Gözleri doluyor. Yer çekimi daha azmış, daha az talepkârmışçasına yavaşça süzülüyor gözyaşları.
"O ne zamandı?" diye soruyor Citra.
"Sadece birkaç saniye önce," diyor Rowan ona. "Sadece birkaç saniye önce."