Ayşenur

Ayşenur
Her şey birikir Sözler düşünceler ve nesneler biçiminde Her şey birikir Duru sular ters yazılar emek ve gözyaşı Akıyor sanılan kuruyor sanılan Haklar haklılıklar, ölüm zulumlar Uçuyor sanılan her şey birikir
Şiir
Reklam
Beni eğitmek içinse Elini kullanmadı birileri, hayır Buna teşekür mü etmeliyim Bir var ki alttan almalıymışım onlara göre Bana yöneltilene karşılık Bir aşağda olmalıymış sözlerim Öldü barbar da köle de, ölsün Toprağa karıştı zalim mazlum Sabrı örseledi öfke, aşındı kendisi de Egemene karşı evde dışarda dünyada Şimdi sözüm davranışım özgürce, eşit eşite Bunu çocuklarımızdan öğrendim
Alıntı
Tanımıyor kimse kimseyi Ve kendini tanımak istemiyor İnsan tanımazsa kendini insan Nasıl varolabilir
Şiir
Sesimiz kendi göğsümüze içerden Çarpa çarpa incelmişse Denizlerimiz sığ dağlarımız düzse Nasıl yankı veririz
Şiir
“Bu şehirden vazgeçmeye hazır değilim, Kaz. Bence kurtarıl­maya değer.” Bence sen kurtarılmaya değersin.
Alıntı
Reklam