Bir hikayenin en sonunda-annesinin vefatından sonra- bir kadının penceresinden annesine bakışı.Kimi zaman öfke kimi zaman da hayranlıkla yüklü satırlar.Belki de gerekli olan bir yüzleşme, bir farkındalık...
Yaşam yolumun ortasında/ Yapraklarım sararıyor artık/ Beni tanıyanlar, "Güzel bir hikâyen var." diyorlar/Sahiden güzel mi benim hikâyem/İçi bende, dışı sizde...
Gülümsemenin hakkını, acının ilmeğini boynuna geçirmeden veremezsin, diyor kadim kitaplar/ Tabii ki en yakının olacak celladın/ Ve amansızca indirecek darbesini...