"Kişi hayatını bilinçli bir şekilde yönlendirebildiği ölçüde zamanı da yapıcı ve faydalı bir şekilde kullanabilir. Oysa çoğunluğa uyduğu, özür olmadığı, diğerlerinden farklılaşmadığı, yani isteyerek değil dr zorla çalıştığı ölçüde nicel zamanın bir nesnesi halini alır. Saate ya da zillere hizmet eder; her rafta belli sayıda derse girer ya da belli bir saat dilimi boyunca çalışır, günlerden pazartesi ya da cuma olup olmadığına yani ii haftasının başlayıp bitişine göre kendini kötü ya da iyi hisseder; onun için ödüller harcadığı zaman cinsinden ölçülür. Ne kadar konformist ve özgürlükten uzaksa, hükmü de o denli artar. Yani tıpkı hapse girenler için kullanıldığı haliyle 'gün sayar' . Kişi daha az canlı oldukça (burda canlı kelimesi hayatına bilinçli olarak yön verme anlamında kullanılıyor) saatlerin geçişi olarak algılanan zaman da onun için o denli uzun olacaktır. Canlılığı arttığı ölçüde nitel zamanla yaşamaya başlar."