Emre Akdemir

Emre Akdemir
@eakdemir
Zihin, mürekkebin ışığıyla beslendiği sürece karanlığa teslim olmaz; okumak, ruhun her gün tazelediği bir varoluş ziyafetidir.
İnsanın olmadığı bir tenhada, koca bir şehre yetecek azamette bir mabet yükselir mi? Cemaati olmayan kubbe neyi örter, yankılanacak kimsesi yoksa minare göğe neyi fısıldar? Mümin olmayınca taş taş üstünde kalsa ne çare; o koca yapı, ruhunu kaybetmiş koca bir yalnızlıktan başka nedir ki?
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Fakir niye isyan etsin ki? Zengin için zaten her şey yolunda. Yoksul ise elindeki son kırıntıyı da kaybetme korkusuyla sessizliğe prangalı.
Küçük hırsızlıklarla kendinizi harcamayın; gidin en büyüğünü yapın ki mülkü satın alıp en tepedeki 'kutsal' makama kurulasınız. Zaman değişti, o eski ibadethane çoktan bir başkasına dönüştü ama niyet hep aynı kaldı: Güç sahiplerinin günahı, mülkün büyüklüğüyle örtüldü.
İnsanın mayası bozulunca, dokunduğu her şey ve inşa ettiği tüm dünya da beraberinde bozulur.
Nankör ruhlar, cömertçe ağırlandıkları ve huzur buldukları haneden ayrıldıklarında, ekmeğini yedikleri o eşiği taşlamaya başlarlar.