İnanarak dinlememizi güçleştiriyorlar. Insan her sözü kuşkuyla karşılıyor artık. Gerçekle düş birbirine karışıyor. Yalanın nerde bittiğini anlamıyoruz. Tutunacak bir dalımız kalmıyor. Tutunamıyoruz!
Bir yerde söz biter: iki kişi karşılıklı kendini tekrarlamaya başlar. Yeni başlayan ilişkiler bile eskir böylece. Hemen kaçacaksın ki aklın orada kalsın.
Meyvaları gösterdin de ağaca çıkma becerikliliğini esirgedin. Biliyorum, Isa daha büyük acılar çekti diyeceksin. Bu kadar ayrıntı ile uğraşamazdı diyeceksin. Isa'nin ikinci gelişiyle durumu kurtaracağını sanıyorsun. Selim'de ikinci kez gelirse görürsün. Yalnız bu sefer ilk gelişlerinde yaptığın gibi ikisini de yalnız bırakma.
Benim de hiç kimseyle olmak istemediğim anlar yok muydu? Birini yeni tanıyınca, nefes aldırmadan yükleniyordum üstüne. Herkes benim gibi buhranlı değildi.