Emel Aslı
@easli
“Seni kitap okuyan insanlarla tanıştıracağım. Hayat, ancak böyle insanlarla bir araya geliyorsan yaşanmaya değer.”
#martin eden/jack london
371 okur puanı
Mart 2017 tarihinde katıldı
"Evde bir ölü var, farkında değil misiniz?
O, BENİM!"
Kitapta, Paris'teki sarayından artık ona ihtiyaç kalmadığı için kral tarafından uzaklaştırılan Madam de Prie'in dramatik iç öyküsü ele alınıyor.
Madam yıllardır alıştığı o şatafata, görkeme, balolara, aşkına bir anda veda etmek zorunda kalıyor. Onun için bu zorunlu veda sürgünden başkası değildir. Artık gözden düşecek, unutulmaya başlanacak, küçük iktidarı yıkılacak, kimse ona itaat etmeyecektir. Madam'ın kitabın sonlarında söylediği gibi de, ölümü kimselerin ilgisini çekmeyecek, belki konuşulmayacaktır bile.
Hayır, geri dönmenin bir yolu olmalı. Bu kadar kolay silinmemeli hatıralardan. Bir yolu olmayacak!
Zweig başarılı psikolojik anlatımı ile, zirvedeki bir insanın dibe vurmasıyla nasıl enkazın altında kalmışcasına yalnız hissettiğini kısacık bir öykü ile anlatıyor.
Neden mi çöküşlerdeyim!?
Bana göre, Madam'ın psikolojinin bu noktaya gelişini en iyi anlatan cümle bu soruya cevap veriyor.
"O da, tümüyle başkalarının ruh halinden beslenirdi. Arzulandığı zaman güzeldi, zeki insanların arasında nüktedandı, gururu okşandığında kibirliydi, sevildiği zaman aşıktı."
Ve şimdi, yapayalnızdı.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Livaneli Livaneli Seranad'da ne çok övmüştüm seni.
Kitap konu itibariyle ikiye ayrılmış durumda. Önce temas hastalığı olan ve duygu yoksunu beni(Ahmet) sonra kardeşimin (Mehmet) hikayesini dinliyorsunuz.
Beni kitaba giriş, biraz gizem, biraz polisiyecilik oynamak için yani aslında asıl konumuzla hiç de ilgisi olmayan sevgili komşum Arzu'nun katilini bulmak için dinliyorsunuz.
Evime giren ve türlü türlü garipliklerimden hazetmemesine rağmen merakına yenik düşen gazetecimiz ile ilişkimi inceliyorsunuz.
Evet burada Agatha Christie okuyor gibi hissetmemiz istenmiş olmalı.
Ikinci kısım ise kitabin okunmaya değer ve tüm övgüleri tek başına hakeden kısmı.
Iyi de ben ilk bölümü neden okudum? Tüm bunların kardeşimin hikayesi ile ne ilgisi var?
Ahmet'in abartılmış duygu hastalığı,
Mehmet'in tamamı bir yanlış anlaşılma uzerine kurulu acıklı hayatı,
Mehmet ve Olga'nın hissedemediğimiz o büyük aşkları,
Olga ve Ludmilla'nın, Livanelice yüceltilen iki kadının birbirine duyduğu şevkatli aşkları...
Kitapta neredeyse her karakterde eksik kalan betimlemeler ve duygu eksiklikleriyle hep bir boşlukta kalma durumu mevcut.
Sonuna kadar komşu cinayeti ve Mehmet'in hikayesi bir yerde birleşsin diye bekledim, istedim. Ama maalesef öyle bir şey olmuyor.
Livaneli'nin okuduğum 4. ama sevmediğim ilk kitabı bu oldu.
Hayal kırıklığımın hikayesi...
Meraklısına; kapak resmi Rene Magritte'nin The Lovers tablosunun ufak bir değişikliğe uğratılmış halidir.
YEPYENİ BIR HEDONIZM, IŞTE YÜZYILIMIZA GEREKLI OLAN BU!
Ingiltere'nin önde gelen estetik sanatçılarından biri olan Oscar Wilde, 1891'de yazdığı bu tek romanı ile Viktorya Dönemi'nin katı ahlak anlayışına karşı geldiği, fiili livata(oğlancılıķ) ve ahlaksızlığı yücelttiği gerekçeleriyle büyük tepki alır.
Giyim tarzı, eril sporları küçümsemesi, odasını çiçeklerle dekore etmesi yani estetizme olan düşkünlüğü ile aslında kitapta kendini yansıttıgı ve toplumun ahlak yapısını zedelediğı gerekçeleriyle kraliçe tarafından 2 yıl Reading Zindanı'na kürek hapsine çarptırılır.
Kitapta bahsi geçen "portrenin laneti" gerçekte de "kitabın laneti" olarak Wilde'nin peşini bırakmaz. Hapisten çıkınca beş parasız ve sefil bir hayata devam eden Wilde bir süre sonra da Paris'te bir otel odasında ölü bulunur.
Gelelim bu hazin sona sebep olan hikayemize...
Dorian; saf ,yakışıklı, eğitimli, zengin, döneminin züppesi bir gençtir. O kadar güzeldir ki, toplum böyle güzel birinin kötü olacağını düşünmez bile. Çünkü biliyoruz ki, yalnız çirkin insanlar kötü olabilir !?
Dostu Basil Hallward , Dorian'ın bu pitoresk yüzünden öyle etkilenir ki, onun resmini yapmak ister. Basil'in bu ilgisi de Dorian'ın kendi güzelliğinin farkına varmasını sağlar. Ressamın evinde Lord Henry Wotton ile tanışması ile Dorian için güzelliği ve gençliği hayattaki en önemli şey haline gelir.
Lord Henry zekası ve kurnazlığı ile Dorian'ı kolayca manipüle etmiştir. Ona, hazcılığın ve self-tatminkarlığın aslında içimizdeki günahkarın hareket etmesiyle ortaya çıktığı öğretmiştir. Ona hazzın yolunu göstermiştir. Bir nevi Dorian'ın şeytanı olmuştur. Yani sadece yolu gösteren... Yolu seçense Dorian'dır.
Dorian artık güzelliği ve gençliğini kaybetmemek uğruna her şeyi yapmaya hazırdır. Gerekirse ruhunu bile satacaktır. Tek
Seni çok sevdim ve artık her şey bitti, her şey mazide kaldı
"Sana, beni asla tanımamış olan sana"
Ilk baskısı 1922'de yayınlanmış olan, Zweig tarafından karşı cinsin ağzından mükemmel bir detayla yazılmış son mektup.
Gönderenin adının bilinmediği, bilinmezliğini itiraflarında bile koruyan, meçhul olanın cezbediciliğini tattıran son bir mektubu okuyor olacaksınız.
Baba sevgisinden yoksun olarak büyüyen bir kız bu sevgiyi başka bir adamda arıyor, yıllarca bu sevgiye tutunuyor ve neredeyse obsesyon bir kişilige bürünüyor. Kimine göre aşk bu ama saplantılı bir aşk. Bu hikaye ebeveyn sevgisinin çocuk psikolojisini nasıl etkiledigine de güzel bir örnek.
Bir kadın; aşık, ondan başkasına dokunmamış, tek amacı onun tarafından hatırlanmak olmuş, umudunu bir an olsun kaybetmemiş.
Bir adam; iyi kalpli, yakışıklı, onlarcasını tanımış, hiçbirini hatırlamamış, hiçbirini bir sayıdan ötede görmemiş.
Bu kadın, yanında olmak için sana bedenini teslim etti Bay R., bir değil bir çok kez. Bu kadın sadece senin tarafından sevilmek istedi ve sen onun yalnız bedeni istedin, yalnız bedenini gördün. Oysa o sana ruhuyla teslim olmaya hazırdı.
Onun ruhunu hiç okumadın Bay R.
Kimdim ki senin gözünde? Yüzlercesi içinden sadece birisi, sonrasız sürüp giden bir zincirden tek bir serüven halkası.
Inan bana sevgilim, dünyada daha acı daha yıkıcı hiçbir şey yok, unutulmaktan başka.
Ve pişmanım sevgilim, yaşattıkların için değil, yaşattıklarım için.
Ah be kadın, hepimiz aşıķ olduk. Hepimiz ne delilikler yaptık bir bilsen. Ama o kadar da karşılıksız sevilmez ki...
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022266,8bin okunma
"İnsanlar bu dünyada birbirlerini ne kadar nadir anlıyorlar."
Goethe'nin romanı yazmadan kısa bir süre önce asistanlık yaptığı yerde Charlotte adlı bir kıza duyduğu imkansız aşkından ve aynı dönemde yakın arkadaşı Wilhelm'im intihar etmesinden esinlenerek 1774'te sadece iki haftada yazdığı yarı-kurgusal bir kitap.
Yazıldığı dönem Almanya'da birçok kişiyi derinden etkileyerek intihara sürükler ve bir yandan da 'Werther gibi giyinme' furyası başlar. Almanya sokakları bir anda sarı pantolon-mavi ceketli gençlerle dolar.
Sebep olduğu intiharlardan sonra yasaklı kitaplar listesine girer ve yeniden yayınladığında; " Siz, siz olun da beni izlemeyin, siz siz olun! Yalnızca siz!" notu ile basılır.
Intihar vakalarındaki artış, kitabın ruhunuzu alıp götüren sıkıcılığı gibi olumsuz yönlerini saymazsak bir kitabın toplumu giyimine dek bu kadar etkileyebilmesi ne müthiş şey!
