Hemen hemen tüm yaşamlar birbirine benzer ve insan içine vurgu ve renk katmaya karar vermedikçe telefon rehberinin okunduğu aynı ses tonuyla anlatılabilir.
Yağmurun avluyu sular içinde bırakarak kulübemin kapısının altından içeri girdiği,rüzgarın çatıyı alıp götürecekmiş gibi tehditkar estiği,gök gürültüleriyle şimşeklerin dünyayı yerinden sarstığı genç kızlığımın o kış günlerini bugün gibi hatırlıyorum.Bütün kış oraya kapanıp kitap okuyabilseydim hayatım kusursuz olabilirdi,ama okula gitmek zorundaydım...