“Ne yapayım o göz alıcı sarayı, ben penceresinden hayran olduğum zaman yanımda yoldaşım yoksa. Tabiatın bana hissettirdiği güzelliklerden hoşlanmaya iştirak eden yoksa…”
Kitabı okurken lise zamanlarında en yakın canım bitanecik kankimle gittiğimiz falcılar aklıma geldi.. İstanbul’da nerde falcı var biz orda maksat eğlence olsun biraz gönlümüz hoş olsun gider dururduk.. İnsan inanmak isteyince gerçekten de tüm safsatalara inanabiliyor. Bu konuyu çok güzel ti ye almış Ahmet Mithat Efendi. Yoksa bir cinayet mi anlatılacak derken bambaşka bir şey çıkıyor karşınıza..