E
@ebe_sm
Yüksek Lisans
582 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Demek ki insanlar belli bir yaştan sonra kendilerine 'kim olmak istediklerini' sormayı bırakıyordu.
Sayfa 9
Reklam
35 yaşındayım. Yolun yarısındayım. Kendimle ve dünyayla olan savaşım devam ediyor. Peki ya sevgiyle olan savaş? Ona yenildim ve geri çekildim. Salt sevgiyi arayarak onu bulamayacağımı farkettim. Çünkü asıl sevgi benim. Ben sevgiyim. İçim, dışım, hislerim, ruhum, kalbim, gözlerim ve bedenimle ben sevgiyim. Varolduğum şeyi arayarak yıllarımı kaybettim tıpkı üzerinde yaşadığımız halde dünyayı aramak gibi. Ben beni bende aramalıydım, ben sevgiyi kendimde aramalıydım. Ben sevgiyi kendi benliğimde buldum.
E
@ebe_sm
·34 yaşındayım. Beklediğin bir şey olduğu sürece hayat insanı sabırla sınamaya devam ediyor. Sabrı yorulana kadar. Aslında hayat direnmek ve savaşmak değil, sen vermiyorsun ama ben zorla almasını bilirimcilik değil, sen vermiyorsan artık ben de istemiyorum diyebilmekten geçiyor. Olmuyorsa, olmayacak demek ki diyebilmek ve yoluna, yeni ufuklara bakabilmek.. Zor da olsa… Aslında hayatın gerçek şifresi bu.
Gidersin ve iyi hissedersin…
Sürekli yolculuklar yapıyorsun. Ve inan, hayatta yapılabilecek en doğru iştir, bir yerden bir yere gitmek. Zordur tabii. Aile kuramazsın. En kötüsü, ne bir kadına âşık, ne de bir adama dost olabilirsin. Ama gidersin ve iyi hissedersin, tanıştığın her yeni insanla, yediğin her yeni yemekle.
Sayfa 97
Birisi gelip “evet ben seni tanıyorum” desin diye bekledim
Ama dediğim gibi, en büyük hatam insanlardan cümlelerimi bitirmelerini beklemekti. Hayatımın belli bir dönemine kadar hep böyle yaptım zaten. Gözlerinin içine baktım beni bilsinler diye. Kadınlardan bunu bekledim. Birisi gelip, "Evet, ben seni tanıyorum" desin diye bekledim.
Sayfa 87