Üçüncü Sır
Puan vermedi
"Şu hadsiz kâinâtı şenlendiren, bilmüşâhede (gözle görünen), rahmettir. Ve bu karanlıklı mevcûdâtı ışıklandıran, bilbedâhe (açıkça), yine rahmettir. Ve bu hadsiz ihtiyâcât içinde yuvarlanan mahlûkâtı terbiye eden, bilbedâhe, yine rahmettir. Ve, bir ağacın bütün hey’etiyle (yapısıyla) meyvesine müteveccih (yönelen) olduğu gibi, bütün kâinâtı insana müteveccih eden ve her tarafta ona baktıran ve muâvenetine (yardımına) koşturan, bilbedâhe, rahmettir. Ve bu hadsiz fezâyı ve boş ve hâlî âlemi dolduran, nurlandıran ve şenlendiren, bilmüşâhede, rahmettir. Ve bu fânî insanı ebede namzet eden ve ezelî ve ebedî bir Zâta muhâtab ve dost yapan, bilbedâhe, rahmettir."
Ey insan, madem rahmet böyle kuvvetli ve cazibedar ve sevimli ve mededkâr bir hakikat-ı mahbubedir. "Bismillahirrahmanirrahîm" de, o hakikata yapış ve vahşet-i mutlakadan ve hadsiz ihtiyacatın elemlerinden kurtul ve o Sultan-ı Ezel ve Ebed'in tahtına yanaş ve o rahmetin şefkatıyla ve şefaatıyla ve şuaatıyla o Sultan'a muhatab ve halil ve dost ol!
Evet kâinatın enva'ını hikmet dairesinde insanın etrafında toplayıp bütün hacatına kemal-i intizam ve inayet ile koşturmak, bilbedahe iki haletten birisidir: Ya kâinatın herbir nev'i kendi kendine insanı tanıyor, ona itaat ediyor, muavenetine koşuyor. -Bu ise yüz derece akıldan uzak olduğu gibi, çok muhalâtı intac ediyor. İnsan gibi bir âciz-i mutlakta, en kuvvetli bir Sultan-ı Mutlak'ın kudreti bulunmak lâzım geliyor.- Veyahut bu kâinatın perdesi arkasında bir Kadîr-i Mutlak'ın ilmi ile bu muavenet oluyor. Demek kâinatın enva'ı, insanı tanıyor değil; belki insanı bilen ve tanıyan, merhamet eden bir zâtın tanımasının ve bilmesinin delilleridir.
Ey insan! Aklını başına al. Hiç mümkün müdür ki: Bütün enva'-ı mahlukatı sana müteveccihen muavenet ellerini uzattıran ve senin
Baykuş'u dinleyen Hüdhüd, onun da sudan bahanelerle konuşmalarına karşılık nasihatte bulundu
Define aşkıyla sarhoş olan kuş!
Diyelim ki,bir define buldun!
Ne yapacaksın?
Sen de o an düşüp ölsen o define ne olacak?
Bu sırada ömrünü, bitirmiş aklını yitirmiş, varacağı yolu bitmiş kuş?
Ey görünüşe aldanmış, gerçeği göremeyecek kadar basiretsizlik sergileyen!
Âşık olma istidadını yanlış yere bağlamışsın!
Anandan doğduğun zaman verilen akıl ile
Allah Teâla'nın süslediği ve nakşettiği kalbinin arasında bir bağ kur.
Gönlünü zaman zaman öne al.
Ezel ile ebedi bir arada ve yakın göresin.
Mantıku't-tayr / Kuş Dili
Feridüddin Attar
Feridüddin Attar’ın ölümsüz eseri Mantıku’t-Tayr (Kuş Dili), nefsin basamaklarını ve ruhun hakikat yolculuğunu kuşların diliyle anlatan muazzam bir tasavvuf klasiğidir. Bu bölüm, Hüdhüd (mürşid/rehber) ile Baykuş (dünya malına ve viranelere hapsolmuş nefis) arasındaki o sarsıcı diyalogdan bir kesittir.
Geçici Olanın Peşinde Tüketilen Ömür
Baykuş, viranelerde define arayan, yalnızlığı ve maddeyi kutsayan bir karakteri temsil eder.
Hüdhüd’ün ona yönelttiği "Diyelim ki bir define buldun, ne yapacaksın?" sorusu, insanoğlunun bitmek bilmeyen hırsına tutulmuş bir aynadır.
Ölüm gerçeği karşısında, uğruna ömür tüketilen definenin anlamsızlığı vurgulanır.
Hüdhüd, Baykuş’u "âşık olma istidadını yanlış yere bağlamakla" itham eder.
Tasavvufi düşüncede insandaki "sevme" yeteneği, aslında yaratıcıya (Mutlak
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Can veren pervaneler 11000Kitap
#Hayatiİnanç'ın kaleminden #CanVerenPervaneler1 eserini ikinci kez #okudumbitti.
Bir sofra düşünün icinde kuş sütü eksik. Her çeşit tat , lezzetini anlatmaya kelimeler yetmez değil mi?
Hayati Bey de aynen öyle bir sofra hazırlamış. Sofradaki misafirlerini tanımaya ne dersiniz ? Bu sofrada alınan lezzeti tahmin bile edemezsiniz,?
️Avni (Sultan Fatih ),
️Muhabbet ( Kanuni Sultan Süleyman)
️Sultan II.Selim,
️Sultan V.Mehmed Reşad,
️Bahti ( Sultan I.Ahmed),
️Şeyh Gâlib,
️Ömer Nef'i,
️Ahmet Paşa,
️Necati Bey,
️Tahir Efendi,
️Yusuf Nâbî ,
️Yenişehirli Avni Bey,
️Taşlıçalı Yahya Bey ,
️Karamanlı Kâmî ,
️İzzet Molla,
️Nev'î,
️Ziyâ Paşa,
️Hâmi-i Âmidi ( Diyarbakırlı Hâmi),
️Diyarbakırlı Ali Emiri ,
️Diyarbakırlı Cehdi,
️Bursalı Çelebi Âsım,
️Recaizade Mahmud Ekrem,
️Hersekli Arif Hikmet ,
️Şeyhülislam Yahya Bey,
️Hayali Bey,
İskender Pala burada tarihin tozlu raflarını üfleyip o devasa iki karakteri, Şah İsmail ile Yavuz Sultan Selim’i, kanlı canlı karşımıza dikiyor. Ama yazarın asıl ustalığı, bu iki devin arasındaki o amansız iktidar savaşını anlatırken bizi o lüks sarayların, keskin kılıçların ardındaki o kırılgan insan kalplerine, o mahzun ruhlara götürmesinde yatıyor.
Okurken bir yanda Şah İsmail’in o şairane, mistik ve bir o kadar da mağrur duruşunu görüyorsun; diğer yanda ise Yavuz’un o kararlı, celalli ve dünyayı titreten kudretini. Ama yazar bizi bu iki hükümdarın sadece dış dünyadaki savaşlarına değil, kendi içlerindeki o derin fırtınalara, o hiç sönmeyen ateşlere de ortak ediyor. Aşkın, inancın ve sadakatin o ince sızısı her sayfada bir duman gibi tütüyor. O meşhur Çaldıran Meydanı’na doğru adım adım yaklaşırken, aslında sadece iki ordunun değil, iki farklı dünyanın, iki farklı gönül dilinin çarpışmasına şahitlik ediyorsun. İskender Pala dili öyle bir nakış gibi işliyor ki, sanki elinde eski bir minyatür tutuyormuşsun da her detayında başka bir hikaye gizliymiş gibi hissediyorsun.
Mesele sadece kimin galip geleceği değil aslında; asıl mesele o hırsın, o bitmek bilmeyen devlet-i ebed müddet davasının arasında ezilen masum canlar, yarım kalan aşklar ve o paramparça olan gönüller.
Taht dediğin bir gün yıkılır, kılıç dediğin elbet paslanır ama o satır aralarına gizlenen insanlık onuru ve o yanık sevda türküsü ebediyen baki kalır. Bir yanda "Şah" diyenin coşkusu, diğer yanda "Sultan" diyenin azameti... Ama ortada hep o aynı kadim coğrafyanın, o aynı kadim halkın sessiz çığlığı var. Bu kitap bittiğinde elinde kalan tarihi bir bilgi değil; insanın o en büyük kibriyle en derin teslimiyeti arasındaki o muazzam ve bir o kadar da trajik çatışmanın tortusu oluyor.
İki cihan devrildi de o
Köse Kadın’ın devam kitabı. Köse Kadı’nın Kabe’de ölümü üzerine onun aslında Osmanlı şehzadesi olduğu ortaya çıkar. Mal mülkten vazgeçip, ilayı kelimatullah aşkına, Kızılelma ülküsüyle insanlara hizmet etme yolunu seçtiğini öğreniriz. Devam kitabında Köse Kadı’nın yetiştirmesi Osmanlı istihbaratçıları deneyimli devlet adamları devleti ebed müddet için çalışırken, Dersaadette yahudiler ve kibirli hırslı devlet adamları eliyle devlet gerilemeye başlar. Karakter kadrosu geniş olduğu için isimleri anlatmıyorum.
Dizisi çekilse çok iyi olurmuş. Kitap kurgu roman ama altyapısı sağlam bir kitap. Herkese tavsiye ederim.
Muhterem okuyucum,
Biliyorsun ki, insanoğlu, fert veya toplum halinde, saadete ulaşmak, iki cihanda aziz ve bahtiyar olmak için, ezel ebed doğrultusunda, koşmaktadır.
Saadet yollarını kesen fikir ve hareketleri düşman bilip onlarla mücadele etmek, saadet yollarını açan maddî, manevî her vasıtayı dost sayıp onları bağrımıza basmak başarının ilk şartıdır.
Keşki düşman ve düşmanlık hiç olmasa. Bu, mümkün değil. Kâinat zıtlıklar âlemidir. Madem ki dost ve dostluklar vardır, bunların zıdları da olacaktır.
Dostluğun anlaşılması, kıymetinin bilinmesi için düşmanlığa ihtiyaç var.
Atalarımızın "Su uyur düşman uyumaz." sözünü kulağımıza küpe edelim, bu sözün gereğini kalp ve kafa birliğiyle yapalım.
Bu birliğin fikir ve aksiyon temellerini, parça parça, bu eserde bulacaksın. Buradaki yazıları iyi oku, onları duy ve düşün...
Milletimizin dost ve düşmanlarını göreceksin...
Sana başarı ve saadetler dilerim aziz okuyucum...
Düşmanı Bil Dostu Tanı
Celal Tarakçı
Düşmanı Bil Dostu Tanı
Celal Tarakçı