Zalimlik aynı zamanda bir çeşit korkaklıktır. Zalimce bir kahkaha yalnız değilken korkakların ağlama şeklidir. Acı çektirerek de yas tutar böyle insanlar.
Avustralya hapishanesinin eskilerinden biri bir keresinde bana Hapishanede kazanabileceğin tek zafer ayakta kalmaktır, demişti. Fakat hapiste ayakta kalmak, hayatta olmaktan daha çok şey ifade eder. Hapishane jargonunda ayakta kalan yalnızca vücut değildir. Ruh, azim ve kalp de sapasağlam ayakta kalmalıdır. Eğer bunlardan biri kırılır ya da parçalanırsa, hapishane kapılarından canlı çıksa da, o adam aslında ayakta kalmış sayılmaz. Bazen kalbin, azmin, ruhun küçük zaferleri için bedenimizi ateşe atarız.
Hapishaneler, şeytanların dua etmeyi öğrendiği mabetlerdir. Anahtarı çevirdiğimiz anda kaderin bıçağının yönünü de değiştiririz, çünkü bir adamı kafese kapattığımız her sefer, onu nefrete teslim ederiz.