Kendini affetme hali, kendini yani acziyetini kabul etmeyle başlar. Güzellik ve cemal elbette ayna ister, ayna ise ancak bir şeyin karşısında ise ayna olur. Şer hayrın aynasıdır, noksanlık kemalin aynasıdır, karşısında durur. Noksanlık azalınca kemal artar, şer azalınca da hayır bollaşır. Aynayı nereye tutarsan senin hakikatin o olur, oysa aynalar gölgedir, aynaya baktığında kendini görürsün, aynayı değil. İnsan da aynı öyledir, insana baktığın zaman kendini görürsün. Sen kendini affetmediğin, o ayna kirli durduğu müddetçe her zaman başa dönecek, aynı yanlışları yaparken bulacaksın kendini. Kul pişman olunca Allah onu affeder ki yönünü hayra çevirsin. Zaten affedilmenin alameti pişmanlıktan sonra hayırlar işlemeye başlamaktır.