Biliyorum ki, toprak katı ve tabiat zalimdir ve insan cinsi bozuk bir hayvandan başka bir şey değildir; biliyordum ki, insan hayvanların en kötüsü, en bayağısı ve en az sevimli olanıdır.
Bekir Çavuş:
– Biliyorum beyim sen de onlardansın emme.
– Onlar kim?
– Aha, Kemal Paşa'dan yana olanlar...
– İnsan Türk olur da, nasıl Kemal Paşa'dan yana olmaz?
– Biz Türk değiliz ki, beyim.
– Ya nesiniz?
– Biz İslamız, elhamdülillah... O senin dediklerin Haymana'da yaşarlar.
Bekir Çavuş'la artık daha ziyade konuşmağa mecalim yok. Asılmış bir adam gibi başım göğsüme düşüyor. Bunalıp kalıyorum.
Edebiyat projesi için aldığım bir kitap. İlk başta pek de ilgimi çekmemişti ancak 80 sayfadan sonra kitap bana göre birden güzelleşmeye başladı. Açıkçası kitabın sonunu aşırı merak ettiğim için sürekli vakit ayırıyorum.
Ne anlatıyor derseniz; bir savaş gazisi Ahmet, arkadaşı Mehmet Ali ile Mehmet Ali'nin köyüne giderler. Ancak orada Ahmet fikirleri ve görüşleri nedeniyle yaban kalır. Kitabın sonu çok güzel bitiyor.
Ayrıca cumhuriyetin kurulması için çabaların sarf edildiği dönemde Anadolu halkının nasıl bir zihniyete ve karaktere sahip olduğunu tahmin etmemizde yardımcı bir kitap.
Sadece ilgisini çekenlerin değil, herkesin okuması gerektiğini düşünüyorum.