Manevi üniformalarımızın içinde, sevginizi göstermekten korkarız. Aşk öylesine bencil, öylesine büyük bir kendini koruma güdüsü içinde ifade edilir ki, insan tüm duygularını sergilemez. Duygular adım adım, taksit taksit açıklanır, böylece karşılık görmek garanti altına alınır.Hatta bunda öyle ileri gidilir ki, ne zaman “seni seviyorum” sözcüklerini kullanacak olsak karşımızdakinin de aynı sözcükleri bekleriz -adeta mübadele ekonomisinde pazarlık yapıyormuş gibi- .Bu sözüm ona aşk denen şeyin genel uygulamasında karşılıklılık kavramı vardır.