Ebrar Nur
@ebrar_nur
Sevmemiz. Sevmemiz gerekiyordu. Çünkü bir damla diğer damlalara 'okyanus için' duyduğu sevgiyle okyanus olabilirdi ancak.
Peki diğer damlaların özü, bizim özümüzle aynıyken, sevmek neden bu kadar zor oluyordu ki? Özümüz birken, birbirimizi neden çekemiyor, neden küçümsüyor, neden birbirimize düşman oluyorduk?
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Geceleyin denize yansıyan ay ışığını sevdiğimizde, aslında güneşi sevmiş oluyoruz biz, farkında olsak da olmasak da. Gözümüz sadece Ay'ı gördüğü için ay ışığının aslında Güneş ışığı olduğu aklımıza bile gelmiyor belki. Güneş bunu görünce belki biraz inciniyor, belki bize kırılıyor biraz, onun ışığını sevdiğimiz halde onu unuttuğumuz için.
Hayatı çözebilecek olsaydım, işte bunu bilmek isterdim, mutluluğun sırrını. Ama anlık, gelip geçen, güneş karşısında kar tanesi gibi eriyip giden mutlulukların değil, gerçek mutluluğun sırrını bilmek isterdim. Gece gündüz bütün insanlık olarak aradığımız, var olduğunu içten içe sezdiğimiz ama bir türlü bulamadığımız mutluluğun.
