ebrar

ebrar
@ebrarcanta
“kendinin bile ücrasında yaşayan benim için gidecek yer ne kadar uzak olabilir? “
Yıldız Teknik Üniversitesi
İstanbul
27 okur puanı
Eylül 2023 tarihinde katıldı
@ebrarcanta·
·
sabitlendi
varsın bende biriksin durgun suyun sayhası yumuşatmayı bilen ateş öğüt sahibi toprak nasıl olsa geri verecek benim kılıcımı İsmet Özel
Şiir
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
yirmilerin aşk sanrısı gencim ve yirmilerimde vurgunum tutuldum da bir sevdaya duruldum resmettim çehreni astım gönül duvarıma bir kendim seyreyledim içimden seni başkasının kirpiği bile dokunmasın sana gözlerimde taşırım seni, tam ortasında! gözlerime bakan aksine denk düşer diye korkar aşıkâne yüreğim her defasında bundan gözlerim birleşmez bir başkasıyla kaçırırım benliğimi herkesten en uzağa seni bir parçam gibi taşırken tüm ruhumda sana dokunulmuş bilirim, bana dokunulursa seni bende elbet görürler, görmezler sanma yüzün, bir yaprak ve kımıldar her soluğumda gülüşün, bir lügat ve duyulur her konuşmamda bakışın, daima hatırımda bir gece ve bir gündüz gibi uzanır boylu boyunca bundan sakındığım kendimim sanma senden evvel bendeki seni sakınırım aslında tutuşur gönlüm benim sende gördüğümü görecekler korkusuyla ki bundandır çektiğim tüm bu cefâ bu kadar yüce iken bende aşkın bazen gözümden akıp, dönüşüyor taşkına sakındığın göze çöp batar ya bu gürbüz delikanlı kim soruyorlar arada ismini bir bana bağışlarım, başkasına asla! sana esirim sevgilim, tutsak hissettinse sende beni bağışla.
Şiir
Bir onikigen, daireye bir sekizgenden daha çok benzer öyle değil mi? Ne kadar çok ilişkiniz daha derin ve çeşitli olursa zihniniz de bir o kadar yuvarlak olacak ve köşeler size daha az batacaktır.
Kitap Alıntısı
Aşırı hassas biriyim. Doğru kelime bu. O kadar hassasım ki bu konuda kendime kötü davranarak telafi etmeye çalışıyorum bunu, köşeye sıkıştırılan bir hayvan gibi. Vücudumda savaş veren bu çelişkili duygular benlik algımı tamamen yıkıyor. Bu türden kötü yüzleşmeler yaşadıktan sonra aynada kendime, kulaklarımın bile kızardığı al al olmuş yüzüme bakmak bir alışkanlık oldu. Bu türden içsel savaşlar verdiğimde yüzüm bana çok acınası ve sefil geliyor. Kan çanağına dönmüş ve odaklanamayan gözler, darmadağın kâküller, kendi beynimin ne düşündüğünden bihabermişim gibi salak ve donuk bir yüz ifadesi. Önemsiz, görünmez birine benziyorum. Ruh halim dibe çöküyor ve o âna kadar dikkatle inşa ettiğim psikolojik dengem tümüyle yıkılıveriyor.
Sayfa 55 - nova kitap
Kitap Alıntısı