Ebrar Elvan

Bir cehennem ateşiydi aşk içimizde Hiç sönmeyecek gibi yanıyorduk
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Ne yana baksak denizdi,maviydi,ışıktı Sonra bir çare zifir Akıntıya kapılmış gemiler gibiydik
Hani o iki kişilik dünyalar bizimdi Hani sen iyiydin Halden anlardın Hani sen git demeyecektin bana Ve ben her şeye rağmen gelecektim … Ama ne sen gel dedin Ne de ben gelebildim her şeye rağmen Aşkımız ayrılıklarla başladı
Yine sana çıkıyor bütün yollar Yine bütün iki kere ikiler dört ediyor Dönüp dolaşıp aynı yere geliyorum
Nasıl aldandık bunca zamandır Nasıl inandık güzelliğine hayatın