Elimi kalbimin üzerine koydum ve hissettim: içimde bir yerlerde var olmasına rağmen gün geçtikçe kaybolan hislerimi, hayallerimi, benliğimi. Beni hâlâ insan yapan, beni hâlâ hayatta tutan her şeyimin ellerimden kayıp gidişini hissettim. İzledim: aldığı her nefeste acıyı soluyup ruhunu nefesi ile birlikte dünyaya terk eden o kızı; yaşamak için doğup, ölmek için yaşamaya mahkum kalan kendimi...