İlk defa Zülfü Livaneli'den bir eser okuyorum, daha önce okumak istedim ama kısmet buguneymıs. Guzel bır kıtap, bazı yerleri(özellikle mektup kısımları) çok romantik buldum. Hapishane kısımlarında tekrar eden çok cümle var bence. Ama özellikle olaylar ve dünyadan yazarlar ve eserler arasında kurulan ilişki kısımlarını cok begendım, karakter bir durumla karsılasıyor ve hemen baska bır yazarın bır eserı aklına gelıyor vs bu bakımdan çok doyurucu bır kıtaptı. Daha oncesınde 80 darbesı ıle ılgılı cok belgesel ızlemıstım, polıtık gocmenlerle ılgılı kıtaplar okumustum zaten, bu konuda ne desem tam bilemiyorum çünkü suan twıt atmaya bıle korkan bır toplumuz, bırakın solcuların devrım hayallerı, eylemlerını, dusunce sucu bıle ısleyemıyoruz, bu yuzden kıtabı okurken ah be selım kucucuk kızın var karısma şu olaylara dıye ıcımden gecırdım, bır yandan amac ugruna orgutlenmek suc mu, bu kadar sıkı yonetım olmasa olaylar bu noktaya gelır mıydı dıye dusunuyorum. En sevdıgım kısım ıse dıktator ıle bas basa kısmı oldu, gücün esiri olmus ve mekanıklesmıs ıktıdarları cok guzel ozetlemıs.