ebru hilâl
@ebrhilal
5 okur puanı
Eylül 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
orada yalnızlık en büyük yalnızlık içinde yitiyor. hiçlikte. ve yaşam yalnız rüzgar, yalnız gökyüzü, yalnız yapraklar ve yalnız hiç değil mi.
çocukluğun sınırları korkunç. çocukluğun soğuk geceleri gibi. sınırları, olanaksızlığı, görüntüleri, hareketsizliği, çocukluğun dar sınırları korkunç. büyüklerin, kendilerini yetişkin, çocukların çocuk olduğunu düşünmeleri korkunç. çocukken insanın çocukluk sınırlarına taşmasına izin verilmiyor. oysa çocukken de dünyayı aynı gözlerle gördüğümü, aynı gözlerle, aynı düşünceyle, duygular ve sezgilerle kavradığımı anlıyorum. yılların geçmesi ancak bu sezgileri, duyguları, düşünceleri, dünyaya bakan gözlerin algılamalarını çoğalttı, üst üste yığdı, dayanılmaz bir çığ biçiminde büyüttü. ama şimdi çocukluğun tutukevinde değilim. çocukluğun sürgününde değilim. çocukluk tutukluk, çocukluk sürgün.
