Ebru Çelik
@ebru__celik
" Etrafını kuşatan yalan öylesine içinden çıkılmaz bir hal almış gibiydi ki, en ufak bir şey anlamak mümkün değildi. "
" Hep aynıydı. Kimi zaman ufacık bir umut ışıltısı belirir gibi oluyor, kimi zaman da bir umutsuzluk denizi kudurmaya başlıyordu, ama hep aynıydı: Aynı acı, aynı keder, aynı iç sıkıntısı... "
" Hep aynı şey... Günler, geceler hep aynı... Ah bir an önce bitse! Ne bir an önce? Ölüm, karanlık. Yok, yok. Her şey ölümden daha iyidir! "
" Sabah ya da akşam, cuma ya da cumartesi hiç fark etmiyordu, öyle ya da böyle, değişen hiçbir şey yoktu hayatında! Acı bir an bile soluk aldırmadan eziyete devam ediyordu; yaşamın dönmemecesine geçip gittiğini bilmesine karşın yaşama duygusu içinde varlığını hep sürdürüyordu; hayatının tek gerçeğine dönüşen, o korkunç ölüm duygusu ve o malum yalan olduğu gibi duruyordu. Günlerin, haftaların, saatlerin ne hükmü olabilirdi burada? "