Eski anılar sarıyordu her yanını. Bu anılar onu duygulandırıyordu. Anı olmayıp da gerçek oldukları eski günlerdeki gibi duygulandırıyordu. O eski gerçeklerin hayaliydi bu anılar.
Bu öyle kısa süreli, ama zorlu bir çabanın getirdiği yorgunluk değildi. O tür yorgunluğun acısı birkaç saatte atlatılırdı. Onların ölesiye yorgunlukları ise, aylarca süren zahmetli çalışmanın güçlerini kuvvetlerini azar azar ve gitgide sömürüp yok etmesinden geliyordu.