Senin kendi sevgi anlayışına göre beni sevmen, aldatmaya olan meylini dışlamaz. Sevenin sevgisi sevilene(gidere) doğru akmalıdır. Pek çok gidere giden kafası karışık kişi, giderleri tıkandığında boğulur.
Neştoyevski
Bilmeden mutluluk olmaz. Ama mutluluğu bilmek đe kendi içinde üzücüdür; çünkü insanın kendi mutluluğunu bilmesi, aynı zamanda mutlu anları aşması, dolayısıyla onları hemen ardinda bırakması demektir. Bilmek, her şeyde olduğu gibi mutlulukta da öldürmektir. Ne var ki bilmemek de var olmamak anlamına gelir.
Bir başkasını gerçekten seven insan bu ilişkinin neden "yaşam boyu" sürmesini istemekte direnir? Çünkü yaşamak acı çekmek, aşkın tadini tatmak ise duygusuzlaşmak
demektir; bir ameliyatın ortasında kim ayılmak ister?