Ülkelerimizin yöneticilerini eleştirmekte haklısınız; ama bununla sınırlamayın kendinizi; eger yöneticiler yozlaşmışsa, halkın kendisi de en az o kadar yozlaşmış demektir. Yöneticiler bu genel kokuşmanın yüze vuran görüntüsüdür. Ağacı, kökünden başlayarak iyileştirmek gerekir. Gerek gazetelerde,
kitaplarda düşüncelerini dile getirenler, gerekse kürsüden insanlara seslenenler, kendilerini bu çabaya adamalıdırlar.
Biz, XX. yüzyılın insanları, hep eleştirmedik nıi
bizden önce gelenleri?
Hep gururlanmadık mı, eskilerin zamanında
kimsenin bilmedigi buluşlarımızla?
Cerrahlarımız hasta bir or ganı iyileştirebiliyor
ve biz, kalkıp övünüyoruz
Bir insanm acılarını dindirmiş olmakla, sonra da toplanmız, binleri kırıyor öbür yanda!
Ne geregi var bilimin, bilgiyi ilerletmenin, bizi savaşa hazırlamaktan başka bir işe yaramayacaksa!
İstasyonlardaki bekleme süreleri ve vapurun yanaşma hali sonsuzdu, ağrı tüm vücutta, kan ağır, ufka bakma ve sancıyı görme süresi sonsuzdu. Bu bir şairlere mi malumdu?
"Yokum," desem bana kim "Varsın," diyecekti bazen merak ederdim. İşin tuhafı ben yokum
diyecek hale kendimi daha yakın duymakla beraber yokum dersem varlığım ispatlanır korkusu da duyar, varım demeyi hiçbir şeyime yediremezdim.