Büşra
@ebussra
158 okur puanı
Mart 2017 tarihinde katıldı
Herkese merhabalar.
Bugün kitaplığımda uzun süredir duran, bir türlü okuyamadığım serinin ilk kitabının yorumuyla karşınızdayım. Öncelikle neden uzun süredir okumadığımdan bahsetmek istiyorum. Ben bu seriyi aldığımda severek okuyabileceğimi düşünerek ve 3 kitap olduğunu zannederek almıştım. Ancak daha sonrasında serinin 3 kitap değil 6 kitaptan oluştuğunu ve hatta ara kitaplarıyla daha da fazla kitap içerdiğini öğrendim ve 4.kitabın çıkmasını bekledim. Kitap çıktığında hepimizin fark ettiği kitaplardaki fiyat artışından bu kitabın da nasibini aldığını gördüm. Bunun üzerine de kitap fiyatı düşer belki umuduyla seriyi tamamlama planımı askıya aldım. Bu ay okumak istediğim kitapları belirlemek için kitaplığıma göz attığımda zaman gözüme çarpınca artık okuma vaktim geldi diye düşündüm.
Bu kadar konuşmanın ardından yorumuma geçiyorum :) ilk olarak kitabın ilk 200 sayfasında kitap beni sarmadı. Okumak için kendimi iteklemem gerekti. Bence bunun nedeni ise o ilk 200 sayfada inanılmaz derecede karakterden uzağız. Muhtemelen hayalimizde canlandırmamız için yazılan çevre betimlemeleri, bana kalırsa aşırıya kaçılmıştı ve benim için bu betimlemeler hayalimde canlandırmama yardımcı olmaktan çok okumaktan sıkılmama neden oldu. Bu kadar çok çevre betimlemesi yerine biraz daha karaktere ağırlık verilip onun duygu betimlemeleri veyahut karakterimizin bize olan biteni anlatırken kendisinin ne yaptığının anlatılmasını isterdim. Çünkü zaten karakter bakış açısıyla okuyoruz ve buna rağmen karakterden uzağız... Sonraki 245 sayfada ise ilk yarısındakine göre karaktere biraz daha odaklanılmış. Karakterimiz bize olayları anlatırken kendini de işin içine katarak bunları bizimle paylaşmaya başlıyor. Aynı zamanda olaylar da ivme kazanıyor. Ben her ne kadar kitaba başladığımda okumak için
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Herkese tekrardan merhabalar.
Bugün klişe ama çok çok tatlı bir kitap incelemesi ile karşınızdayım. Bu incelememde kitabın konusundan bahsetmeyeceğim çünkü kitabın arka kapağında spoilersız bir şekilde çok güzel konunun ne olduğundan bahsetmişler. Burada bir de ben aynı şeyleri tekrar etmeyeyim. Konusunu merak edenler kitabın arka kapağını okuyabilirler.
Aslına bakarsanız kitap hakkında çok uzun bir yorumum olmayacak ama birkaç kelimeyle ne düşündüğümü paylaşmak istiyorum. İlk başta dediğim gibi kitapta klişeler var. Kitabı okumaya başladığınız anda bunu fark edeceksinizdir muhtemel. Ama itiraf edelim ki klişe de olsa böyle kitapları okumak hoşumuza gidiyor. En azından ben öyle düşünüyorum. Gerçek hayattan uzaklaşmanın en kolay yolu benim için.
Öncelikle kendinizi kolayca kaptırabileceğiniz bir roman. Anlatım tarzını çok beğendim. Olayları ele alışını, karakterleri, karakterlerin ilişkilerini ve bu ilişkileri ele alış biçimini falan gerçekten sevdim çünkü gerçekçiydi. Olması gerektiği gibiydi her şey. Ayrıca kitap çok güzel mesajlar barındırıyor. Bu tarzda okunabilecek böyle, yazın ya da canınız sıkıldığında, alsın götürsün beni kitap dediğiniz ve arayıp da bulabileceğiniz güzel kitaplardan olduğunu düşünüyorum. Bu kitabı ne zaman kitaplığımda görsem sanırım düşüneceğim ilk şey '' çok tatlış bir kitaptı'' olacak. Okuyun, okutturun.
Keyifli okumalar dilerim :)
Sağlıklı günler dilerim herkese.
Bugün küçükken okumuş olduğum ve çok sevdiğim bir kitabın incelemesini yapacağım. Kitap, sınava hazırlanan Bilge ismindeki bir kızın günlüğü tarzında yazılmış. Bu nedenle bende de ,her ne kadar başarısızlıkla sonuçlanmış olsa da, günlük tutma hevesi oluşturmuştu. Geçen günlerde elime geçmesiyle bir kez daha okudum. Şunu söyleyebilirim ki; kesinlikle her öğrencinin okuması gereken ve baş ucu kitabı olacak nitelikte bir kitap. İçerisinde öğrenci psikolojisi ve onu etkileyebilecek faktörlerin her biri ve ayrıca aile psikolojisi de ele alınmış. Gerek çizimleri gerek sayfalardaki motivasyon sözleriyle çok güzel hazırlanmış bir kitap. Her yaşa hitap edebilecek, herkesin kendisi için bir şeyler bulabileceği, hayatı adına ufak şeyler kazanabileceği ve çıkarım yapabileceği bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Okuyun, okutturun.
Keyifli okumalar :)
Herkese merhabalar.
Yaklaşık iki buçuk yıldır kitaplığımda okunmayı bekleyen bir kitaptı Bayan Peregrine'in Tuhaf Çocukları. Ama sonunda şeytanın bacağını kırıp okumayı başardım. Neden bu kadar uzun süredir okumadığımı merak edebilirsiniz. Şöyle ki: Ben bu kitabı aldıktan kısa bir süre sonra yanlışlıkla bir booktuberın yorumunu izledim. Kitabın klasik fantastik kitaplar gibi olduğunu ve pek etkilenmediğini söylemişti. Tabii bu yorumu duyunca bende bir ön yargıdır oluştu ki sormayın... Bu sebeple uzun bir süre kitabı okumaya elim gitmedi. Birkaç ay önce isteksizce okumaya çalışmış ama başarısız olup kitabı ilk on sayfada bırakmıştım. İki üç gün önce bu sefer kendimi biraz gazlayarak kitaba başladım ve gördüğünüz üzere kitabı bitirmeyi başardım :)
Şimdi yorumuma gelelim. Ama öncesinde konudan spoiler vermeden bahsetmeye çalışacağım. Karakterimiz Jacob, küçüklüğünden beri dedesinden hikayeler dinleyerek büyür. Bu hikayelerde özel yeteneklere sahip çocuklar, canavarlar ve bir de kuş vardır. Ancak Jacob büyüdükçe dedesinin hikayelerinin gerçekliğini sorgulamaya başlar ve biraz daha büyüdüğünde de dedesine inanmadığını ve anlattıklarının masal olduğunu söyler. Ta ki, dedesinin büyüdüğü yeri görmeye gidip hikayelerin aslında gerçek olduğunu anlayana kadar. Kitabın konusu çok iyi bana kalırsa. Ama kitabın gidişatı tahmin edilebilir. Kitabı okurken açığa çıkan sırlar karşısında nadiren şaşırdım ve bu durumda da kitaba kendimi çok kaptıramadım.
Beğenmediğim yerlerden bir diğeri ise, anlatım tarzı. Karakterimiz Jacob on altı yaşında birisi. Ama kitapta bazen öyle yerler var ki sanki daha küçük bir çocukmuş gibi gösterilmeye çalışılıyor. Sanki birkaç yıl önceki Jacob'un gözünden okuyormuşuz gibi.
Ayrıca kitapta bazı yerlerde gereksiz betimleme var. Bir olay oluyor diyelim ki
Herkese tekrardan merhabalar. Yeni bir dünya ile karşınızdayım. Lafı fazla uzatmadan incelememize başlıyorum.
Her zaman olduğu gibi yine kitabın konusu ile başlamak istiyorum. Kitabın bize sunduğu dünyada büyü yeteneğine sahip insanlar var. Geçmişte bu büyücülerin yaptıklarından korkan insanlar büyüyü yasaklar. Ancak bu yasak büyüyü engellemeye yetmiyor. Büyücülerin büyü yeteneklerini kullanarak suyu, parıltı denilen ve kafaları bir hayli güzelleştiren içeceğe çevirebiliyorlar. Ve bunu sattıkları yerler var. Tabii bu yerler öyle göz önünde değil. Aynı ilk bakışta kahvehane gibi görülen bir yerin aslında kumarhane olması gibi düşünün. Ha bir de unutmadan söyleyeyim büyü ile hazırlanan parıltı sadece bir gün dayanabiliyor.
Tabii her büyücü böyle karaborsadan iş çevirmek zorunda değil. Kimisi yeteneğini saklıyor, kimisi büyüsünü faydalı işlerde kullanabiliyor. Ayrıca büyü yeteneğinin kimlere aktarılacağını kesin bir dille söyleyemiyoruz. Büyü yeteneğine sahip bir insanın belki çocuğunda, belki torununda belki de yeğeninde büyü ortaya çıkabilir. İşte burada karşımıza karakterlerimiz Joan Kendrick ve Alex Danfrey çıkıyor. Joan, Jed amcası, küçük kardeşi Ruby ve kuzeni Ben ile beraber yaşıyor. Jed amca bir büyücü ve onun mayaladığı parıltılarla işlettikleri bir parıltı salonları var. Fakat Jed, kendi parıltısına kendisini o kadar kaptırır ki borçlarla uğraşacak kadar kafası yerinde değildir. İşte burada da devreye Harrison Gunn giriyor. Kendisine 7 büyücü arayan bu adamın neler planladığını söyleyemem, merak edenler kitaba buyursunlar.
Diğer ana karakterimiz Alex Danfrey ise büyücüleri ortadan kaldırmayı amaç edinmiş Federaller'e katılmaya çalışan, babası yasa dışı işlerle uğraştığı gerekçesiyle tutuklanmış bir oğlan. Karakterlerimizin yollarının kesişmesiyle beraber
