Sen taş değilsin, fakat bir yığın damladan oyulmuşşun bile. Kırılacak ve parçalanacaksın hatta bir yığın damladan.
Tükenmiş görüyorum seni zehirli sineklerden,kan içindesin, tahriş olmuşsun yüzlerce yerinden;gururun ise öfkelenmek bile istemiyor.
Sevgili Dost,
Yaşamak, beraberinde anlamayı da getirirse gerçekten yaşanmış olur. Depremi önceden fark edip uluyan köpeklerden ve çırpınarak öten kuşlardan bir şeyler ayırmalı bizi. Madem önceden hissedemiyoruz, bari sonradan bir şeyler hissetseydik. Madem kulaklarımız yenildi, kalbimizle dinleseydik.