Ece Açık
@eceack0
Neverland
102 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Kitabın konusu eski erkek arkadaşından ayrılan Lucy'nin, en yakın arkadaşı Olive ve kocası Jason'un yanına taşınmasıyls başlar. Jason ünlü bir aktördür. Kapı komşusu ise henüz yeni boşanmış olan ünlü aktörAdam Connor'dur.
Kitap fazla kafa yormayacağınız bir dramaya sahip. Eğer boş vaktinizi basit kitaplarla doldurmak istiyorsa size hitap edebilir. Fazla beklentiye girmediğiniz sürece kitap iyi gidiyor
Olmayan yanları var mıydı? Elbette vardı.
Enemies to lovers konsepti başta keyifliydi. Ama fazla düz ilerledi. Lucy ise itici bir karakterdi. Tam onun ruh haline bürünüp bir şey hissedemiyorsunuz. Ve dış dünyaya kapalı bir kitaptı. Ne lucy'nin başarılı bir iş anlaşmasını izledik. Ne de Adam'ın aktör olarsk herhangi bir dramasına şahit olduk. Magazin olmasa pek oyuncu olduğuna ikna olmazdık mesela. Bilemiyorum. Dediğim gibi... Fazla bir şey beklemiyorsanız keyif alabilirsiniz. Ama smut ağırlıklı ! Sürpriz olmasın
Reklam
Kısa özet: Kurtadam evreninde geçen hikâyede, alfa ile eşi arasındaki ilişki ve ortaya çıkan bir “sorun” üzerinden ilerleyen bir romantik kurgu.
İlk kitaptan sonra bu kitapta daha fazla aksiyon ve
Kısa özet: Vampir bir kız ile kurtadam alfa, iki tür arasındaki anlaşma için evleniyor. Kız da kaybolan arkadaşını bulmaya çalışıyor.
Kitaba büyük bir hevesle başladım çünkü vampir–kurtadam konusu gerçekten ilgimi çekiyor. Ama açıkçası beklediğim gibi çıkmadı.
En çok rahatsız eden şey, kurulan evrenin kullanılmaması oldu. Vampirler ve kurtlar var ama bunu neredeyse hiç hissetmiyoruz. Vampirlik çok yüzeysel kalmış, kurt tarafında da içgüdü, dönüşüm gibi şeyler neredeyse yok.
Hikâye boyunca da pek bir hareket yok. Kitabın büyük kısmı aynı evde geçiyor. Ben sürekli “şimdi bir şey olacak” diye bekledim ama o anlar hiç gelmedi. Kaçırılma gibi olaylar bile heyecan yaratmadan geçiyor.
Romantizm kısmı da bana çok hızlı ve yüzeysel geldi. Karakterler arasında doğru düzgün bir yakınlaşma görmeden bir anda çekim başlıyor. Bu yüzden ilişkileri bana çok inandırıcı gelmedi.
Karakterler de çok derin yazılmamış. Özellikle ana karakterin bazı davranışlarını anlamakta zorlandım. Baba karakteri de vampir gibi değil, daha çok mafya lideri gibi hissettirdi.
Kısacası fikir güzel ama işleniş zayıf. Daha karanlık, daha hareketli ve daha derin bir hikâye olabilirmiş.
Okunur mu? Çok beklentiye girmeden, hafif bir şey okumak istiyorsanız evet. Ama güçlü bir fantastik kurgu arıyorsanız biraz hayal kırıklığı olabilir.
Ana karakterimiz Dusty'nin, üniversite için başka eyalete gitmesini ve burada çocukluktan da tanıdığı Stone'u görmesiyle başlıyoruz. Stone oldukça ünlü bir futbolcudur ve kızımız ondan ölümüne nefret etmektedir.
Öncelikle kitap başlangıcından itibaren beni etkilemedi. Mesela bir kitap alırsınız ve ilk sayfada olan olay, sizi kitabın devamını okumaya teşvik eder. Ama bu kitaptaki başlangıç sahneleri o kadar saçma ve manasız yazılmıştı ki... Başından itibaren hikayeye çekilemedim.
Yan karakterlere çok bağlanamadığım gibi ana karaktere de çok bağlanamadım. Sürekli her şeyden mızmız eden, ne istediği belli olmayan bir tipti. Bu kadar mızmızlığa rağmen ne hikmetse ana karakter erkeğimiz Stone, bir türlü etrafında dolanmaktan vazgeçemiyordu.
Kızımız herkes tarafından çok seviliyor. Başına bir olay geliyor, elli kişi aynı anda koşuyor. Herkes işi gücü bırakıp onla ilgileniyor. Seçilmiş kızı trope u o kadar fazla belliydi ki kızın tek bir tutkusu, hobisi bile yoktu.
Kafa dağıtmak istiyorsanız çok daha iyi kitaplar bulabilirsiniz piyasada.
Belladonna, ölümle doğaüstü bir bağı olan genç bir kızın, yeni gönderildiği zengin akrabalarının malikanesinde yaşanan gizemli bir ölümü araştırmasını konu alır. Gotik atmosfer ve romantik unsurlar vadeden roman, aile içi sırlar ve zehirlenme vakası etrafında ilerler.
Kitap aslında çok ilgi çekici bir fikirle başlıyor ve başta gotik, karanlık bir hikâye okuyacakmışım gibi hissettim. Ama sayfalar ilerledikçe kendimi beklediğimden çok daha düz bir “katil kim” polisiyesinin içinde buldum.
En büyük kopuşum da burada oldu. Çünkü araştırılan olay beni okur olarak yeterince içine çekmedi. Ana karakterin de bu olayla güçlü ve kişisel bir bağı hissedilmeyince, dedektiflik kısmı benim için biraz havada kaldı. Bir noktadan sonra gerçekten “bana ne katilden” moduna girdim.
Üstüne uzun sosyete sahneleri, balolar ve tekrar eden iç monologlar eklenince gotik gerilimin yükselmesi gereken yerlerde tempo iyice düştü. Kitabın karanlık ve doğaüstü tarafı çok daha öne çıkabilirmiş gibi hissettim ama çoğu zaman arka planda kalıyor.
Kötü müydü? Hayır. Ama potansiyeli çok daha yüksek bir hikâyeyken, benim için daha çok yumuşak bir polisiye romantasy olarak kaldı.
Reklam