Ece Açık
@eceack0
Kitap muhteşem bir giriş olarak başlıyor. Sihrin yasak olduğu ve kart kullananlar için sihrin yasal olduğu bir dünyada ana karakterimizin var oluşunu görüyoruz.
İncelemesine gelirsek, ben kitabın fikrini çok beğendim. Farklı bir dünya ile alınmıştı ve Elspeth karakteri kendine has olarak işlenmişti. Olaylar yavaş yavaş gelişip sona doğru koptu.
Ben canavarla bütünleşme fikrini çok sevdim. Farklı ve alışılmadık bir tarzdı. Hatta, karakterimizi bir ara canavarla shiplemedim değil. Yazar konuyu farklı olarak alabilirdi. Onun yerine Rawyn karakteri, kızımıza aşık oldu. Bu yüzden ben tutku pek hissedemedim. Yani sanki çok düz gitti gibi ilişkileri. Bir çatışma ne bileyim bir şey olmadan hoşlanıp sevgili oldular.
Kesinlikle toksik ilişki fanı değilim ama bu durağan ilişki beni çekemedi. Rawyn ile ayrılsa etkilenmeyeceğim bir an olur.
Yan karakterlere de çok ısınamadım. Genel olarak kitap kıza ve içsel yolculuğuna odaklanmıştı. Öne çıkan tek yan karakter Elm'di ama onu da ben sevmedim. Yani gaddar ve sürekli sinir eden bir tipti.
Kitaba puanım 7,5...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Evet bir başka kitabı bitirmenin rahatlığı içerisindeyim. Ama bu kitabı bitirmek cidden daha çok rahatlattı.
Nedeni ise aşırı sevmem değil aksine nefret etmem. Çünkü cringelik bir kitap olsaydı adı kesin Oniksin Şafağı olurdu. (Bundan sonrası spoiler içerir)
Bir defa başlangıcın hakkını yemeyeceğim. Yazar gerçekten öyle başka bir dünya sundu ki farklı yaratıklar ve türlü canavarlar göreceğim için heyecan yaptım.
Özellikle kızın kaleye alışma süreci ise bambaşka bir leveldi. Buraya kadar da zaten her şey çok iyi ilerliyordu. Resmen bir saat içinde ilk 100 sayfayı meraktan bitirmiştim.
Ama kitap ortalara gelindiğinde resmen saçma bir şeye evrildi.
Önce karakter başkangıçta mantıklı hareket ederken bir ara beynini kullanmayı bıraktı. Bizim ana karakteri bir şekilde benimsemeniz ve onu sevmemiz gerekirdi. Ama resmen o kadar aptalca davranıyordu ki bir ara kitabın içine girerek kıza tokat patlatmak istedim.
Bakın güçlü kadın karakter yapmak her an trip atan, saçma sapan bir şekilde oraya buraya çemkiren biri değildir. Aynı zamanda bir karar verirken on kez düşünür. Bu kızımız ise maşallah her gülene kucak açıyordu.
Sonrasında erkek karakterimiz Kane'i de beğenemedim. Zaten dış görünüş hep klişedir. Karanlık vs.. Ama Kane de aptaldı. Mesela sen kaçma girişiminde bulunan bir kadın karakterin kalenin her bölümüne, özellikle zindan kısmına rahat girip çıkmasını nasıl sağlarsın ya? Başarılı kral oldu mu bize enayi bir salak. Neymiş aşıkmış. Bir defa güçlü bir erkek halkını da düşünür. Dengede tutar. Bu ise bir aşık oldu, zeka seviyesini kaybetti.
Hele kitabın sonunda bakış açısını okurken bir liseli erkeğin düşüncelerini okuyormuş gibi oldum.
Ayrıca kitabın sonu da şaşırtıcı değildi. Daha kız başlangıçta annesiyle yaptığı konuşmada peri olduğunun sinyalini veriyordu.
Zalim Prens'in devamı olan Lanetli Kralı da hemen arkasından okudum ki konuları unutmayayım. Ama bu kitap benim için çok ama çok büyük bir hayal kırıklığı oldu. (Spoiler)
Cardan'ın kral olduktan sonra daha çok bölümü olduğu için sevinirken kitap daha önce de anlattığım gibi game of thrones'a evrildi.
Sürekli ana karakterimizin saçma sapan planlarını uzun uzun dinledik ve tam olarak hiçbir yere varmayan olay örgülerinde sıkışıp kaldık.
Yüce Kral diye tanıtılan Cardan köşe minderi gibi otururken, Jude oradan oraya gezip durdu. Ki bu mecaz değil.
Üç dakikada bir birilerine emir yağdırmaya, saçma sapan caka satmaya gitti. Neymiş erkek kardeşi tahta çıkacakmış.
Ana karakterin hiçbir şekilde tutarlı bir davranışı yoktu. Perilerden nefret ediyorum diye ortalarda dolanan kızımız, insan dünyasında yaşayamazmış. Bu ne perhiz bu ne lahana turşusu?
Üçüncü kitabı cidden merak etmiyorum. Jude'un salak planlarını okumaktan gına geldi
