Gelebilsem ne değişecekti ki? Beni hatırlayacak miydin? Hatırlasan da sevinecek miydin gelişimden? Gözlerinin içi gülecek miydi? Hiç konuşmadan, " Ben de seni özledim." Diyebilcek miydi ellerin ?
Hayır, değil mi ? Öyleyse hiç gelmeyeceğim sana. Böylesi daha iyi.
Unutulmak; ikimize de aynı kadehlerden tattıracağın bir içki olmalıydı. O içkinin sefil sarhoşluğu içinde seni düşünmeli, hep seni özlemliydik. Unutamamak, sarhoşluğumuzu kamçılayan bir kırbaç olmalıydı. Git gide işleyen, büyüyen bir yara olmalıydı tenimizde. Unuttuğunu her ikimiz de bilmeli, fakat seni hiç unutmamalıydık. Oysa, şimdi unutulan da benim , unutamayan da...