Aysel Akkanat
@eceaysel
Çok okur/az yazar kendi çapında bir edebiyatsever.
ayselertugrulakkanat adıyla Instagram'dayım.
youtu.be/lP4xi7B6vC0
#Gardırop kitabının yazarı
gazeteci/yazar/editor
Radyo Televizyon
Kocaeli
206 okur puanı
Eylül 2021 tarihinde katıldı
Bunca kitap paylaşıyorum. Bir de kendi kitabımı paylaşayım...
"Gardırop" içinde denemeler ve öykülerden oluşan derleme bir kitap. Okumak isteyenler için satış noktalarında mevcuttur.
Reklam
Kişisel gelişim kitapları konusunda oldukça seçici olduğumu söylemeliyim. Belki de bu alanda doğru kaynaklarla, doğru isimlerden eğitim almış olmanın verdiği bir hassasiyet bu. Elbette okuduklarımızı hayatımıza ne kadar uygulayabildiğimiz ayrı bir mesele; fakat okuma noktasında belli bir titizlik taşıdığımı özellikle vurgulamak isterim.
Bugüne kadar bu tarz popüler isimlerin kitaplarını alıp okuyan biri olmadım. Ancak Çağla Şikel’in “Sen Hâlâ Annenin Kızısın” adlı kitabı, ilk bakışta farklı bir yönüyle dikkatimi çekti. Kitabın iç tasarımı, renkleri, görselleri ve sayfa düzeni alışılmış kişisel gelişim kitaplarından daha farklı hazırlanmıştı. Daha çok “nasıl bir çalışma ortaya koyulmuş” merakıyla elime aldım ve almışken okumak istedim.
Kitap boyunca Çağla Şikel, kendi yaşam deneyimlerinden yola çıkarak meditasyona, aldığı eğitimlere, kişisel gelişim yolculuğuna ve bunları günlük hayatına nasıl adapte ettiğine değinmiş. Samimi bir dille yazıldığı hissediliyor. Özellikle kişisel gelişim alanına yeni ilgi duyan, bu konularda başlangıç seviyesinde okuma yapmak isteyen kişiler için kolay okunabilecek bir kitap olabilir.
Fakat kendi adıma konuşacak olursam, kitap beni çok tatmin eden bir derinliğe ulaşmadı. Belki beklentim daha farklıydı; daha yoğun, daha düşündüren, altı çizilecek cümlelerle dolu bir içerik arıyordum. Bu yüzden kitap benim için belli bir noktadan sonra yüzeysel kaldı. Elbette bu tamamen kişiden kişiye değişebilecek bir durum. Çünkü bazı kitaplar bir okurun hayatında büyük bir karşılık bulurken, başka bir okurda aynı etkiyi bırakmayabiliyor.
Yine de ortada bir emek olduğu inkâr edilemez. Kendi deneyimlerini açıkça paylaşması ve insanlara iyi gelebileceğine inandığı yöntemleri aktarma çabası takdir edilmeli. Kitabı çok beğendiğimi söyleyemesem de, özellikle
Veba – Albert Camus
Camus, Veba’da 1940’lı yılların Oran kentini görünmez bir kıyametin eşiğine getirir. Gerçekte yaşanmamış bir salgını anlatır ama okur, sayfalar ilerledikçe bunun yalnızca bir hastalık hikâyesi olmadığını anlar. Veba burada yalnızca bedeni değil; vicdanı, ahlakı ve insanın varoluş karşısındaki direncini sınayan bir metafordur.
Romanın gücü, büyük trajedileri abartılı cümlelerle değil, sade ve berrak bir dille anlatmasında saklıdır. Camus, karantina altındaki bir şehrin ruh hâlini adım adım işler. İlk inkâr, sonra korku, ardından çaresizlik… Fakat tam da bu karanlığın içinde insanın en kadim refleksi belirir; dayanışma. Doktor Rieux ve diğer karakterler aracılığıyla Camus, kötülüğün karşısında “kahramanlık”tan çok, görev bilincini ve sıradan iyiliği yüceltir.
Bugünün okuru için romanın atmosferi fazlasıyla tanıdıktır. Karantina günlerinin o ağır sessizliği, sevdiklerinden ayrı kalmanın sızısı, belirsizliğin insan ruhunda açtığı çatlak… Veba, yalnızca bir dönemi değil, insanlığın ortak hafızasını anlatır. Bu yüzden zamansızdır.
Camus’nün asıl vurgusu ise umutsuzluğun kendisinden çok, ona alışma tehlikesidir. İnsan kötülüğe alıştığında, onu normalleştirdiğinde asıl yenilgi başlar. Yazar, okuru pasif bir kabullenişe değil; bilinçli bir direnişe çağırır. Çünkü ona göre veba mikrobu hiçbir zaman tamamen yok olmaz, yalnızca uyur. Ve insanın görevi, her şeye rağmen insan kalabilmektir.
Veba, karanlığın ortasında yakılmış küçük ama inatçı bir ışıktır. Okuru hem sarsar hem de ayakta tutar; kötülüğün sürekliliğini hatırlatırken, iyiliğin de vazgeçilmez olduğunu fısıldar.
Reklam