Eğlence ve zevk için okuyan okuyucuyla kültürünü artırmak için okuyan okuyucu, insanı oyalayacak ve manen yüceltecek birtakım gizilgüçlerin kitaplarda var olduğunu sanır, ama bu güçleri yakından tanımaz pek, onları nasıl değerlendireceğini bilmez. Bu yüzden, bir eczanede derdine derman olacak pek çok ilacın bulunduğunu bilip bütün göz ve şişelerdeki ilaçları tek tek deneyen akılsız bir hasta gibi davranır.
Kitaplarda sözü edilen yaşantılar sayıca fazla değildir, zaten ruhsal yaşantı sahibi insanların sayısının da fazla olduğu söylenemez. Çünkü insanların büyük çoğunluğu gerçek insan olma aşamasına ulaşamaz, ilk durumdan bir türlü çıkamaz dışarı, çatışma ve gelişmelerin o çocuksu yakasında kalır, karşı yakasına asla geçemez.
“Dünyayı” ve dünyaya gönlünü kaptırmış insanları hiçbir vakit pek ciddiye almadım ve yıllar geçtikçe de ciddiye alınmaya daha az değer buluyorum onları.