“Bazen insan, kendi sesini duymak için bile susmak zorunda kalır.”
Bu alıntı, kitabın genel ruhunu çok iyi özetliyor. Kitaptaki pek çok öyküde, kahramanlar konuşmaktan çok susarak anlatıyor acılarını. Bu yüzden Gece Açan Çiçekler, sadece bir hikâye kitabı değil; insanın kendi içine bakmasını sağlayan, durup düşünmeye davet eden hayatın içinden bir parçaydı.
Tarık Tufan’ın okuduğum ilk kitabıydı. Diğer kitaplarına da mutlaka şans vereceğim.