Ecem
@ecemm_
Onu düşünmekten kendimi alamıyordum.Şimdi acının ne olduğunu gerçekten biliyordum.Ayağını bir cam parçasıyla kesmek ve eczanede dikiş attırmak değildi bu.Acı,insanın birlikte ölmesi gereken bir şeydi.Kollarda,başta en ufak güç bırakmayan,yastıkta kafayı bir yandan öbür yana çevirme cesaretini bile yok eden şeydi.
Reklam
İnanır mısınız,bazen öyle sıkıntılı,öyle bunaltıcı anlarım oluyor ki,gerçek bir hayatı yaşamaya gücümün yetmeyeceğini;gerçekleri,akıp giden olayları kavramakta çok geri kaldığımı,duygularımın körleştiğini hissediyor,kendi kendime lanet okuyorum.Hayaller içinde geçirilen gecelerden sonra hayal evreninden ayılmanın,gerçek dünyaya dönmenin ne kadar korkunç olduğunu bilemezsiniz...
Çiçekler hiçbir şeyin kalıcı olmadığını öğretir bize;ne güzellikleri kalıcıdır ne de solgunlukları;çünkü sonradan yeni tohumlar verirler.Mutluykende üzgünkende hatırla bunu.Her şey geçip gider,yaşlanır,ölür ve yeniden doğar.-En uzun ağaçlar dahi böyle küçücük tohumlardan çıkar.Bunu unutma ve hayatta sakın aceleci davranma.
Ne güzel gülüyordun Andre!
Oysa çok gülenlerin yüreğinde keskin bir acı saklıdır.
