E

Bazen elimde bir kitap bir sıraya otururum. Ama rahat bırakmazlar. Ne çok delikanlı vardır burda bilseniz. Laf atarlar. O zaman insana dünyada en kötü şey kadın yaratılmakmış gibi gelir.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
“Birden kaldırımlardan taşan kalabalıkta onun da olabileceği aklıma geldi. İçimdeki sıkıntı eridi. “ O var diye bir şehrin sokaklarında yürümedim az merakla etrafıma bakarken. Olur ya belki önümde yürüyen o’dur. Ya da karşıdan gelen, şurada oturan da olabilir. Şal takmış her kadında aynı heyecanla onun yüzünü aradım. Her yüzde bir anda çıkıp inen nabzım. Ya o çıkarsa sırada baktığım yüz. Kalbim yerinden çıkacak gibi olurdu. Yüzümdeki sebepsiz görünen o gülümseme sadece onun varlığının yüzüme denk gelmesinden oluşan bir yüz hareketinden başka bir şey olamazdı. Mutlu olurdum onu görünce. Heyecandan ölmeden hemen önce. Onun olduğu şehrin sokaklarında yürümek bile yetiyordu nabzımın normalden biraz daha yüksek atmasına. Güzel günlerdi. O var diye sevdim o şehri , o var diye deniz bildim göl olan yeri, o var diye , onu görürüm diye..
Eskiden beri farkında olmadan, yalnızca varlığının gücüyle beni tuttun ya da daha doğrusu, ezdin.

E

, bir kitap okudu
10/10
·104 syf.·
Beğendi
·
3 günde okudu
·
2020 4. kitabı
Franz Kafka
7.3/10 · 54bin okunma
Senin çok seyrek görülen, özellikle güzel, sessiz, hoşnut, olumlayıcı bir gülümseme tarzın da vardır ki, yöneldiği kişiyi çok mutlu edebilir. Çocukluğumda bu gülümsemelerden payımı aldığımı çok açık bir biçimde hatırlayamıyorum, ama almış olmalıyım, çünkü sana henüz masum göründüğüm ve senin büyük umudun olduğum bir zamanda bunu benden niye esirgemiş olasın ki?