Yine Stefan Zweig.. Yine ters köşe bir psikolojik eser... Kitabımızda İrene isimli baş karakterimiz, zenginlik ve lüks içerisinde herkesin hayal ettiği bir hayatı yaşamaktadır. Ama kendi içinde bu huzurlu hayatı sıradanlaştırıp macera arar ve eşini aldatır. Aldattığı sıralarda bunun sebebini hiç sorgulamayan İrene, karşısına çıkan şantajcı bir kadın sayesinde büyük korkular ve gerçeklerle yüzleşmeye başlar. Aslında ne kadar güzel bir yaşantısı olduğunu, ne kadar şanslı olduğunu fark eder çok pişman olur. Şantajcının ansızın karşısına çıkıp durması İrene'da büyük sorgulayişlar, arayışlar ve korkuyu başlatır. Korku hissinin insanı bir noktadan diğer noktaya nasıl taşıdığını anlatan bu kitap beni gerçekten çok etkiledi. Aslında kötü diye nitelenen bu hissin bile çevremize başka bir gözle bakmayı nasıl öğrettiğini şaşkınlıkla okudum. Ve kitabın sonu.... Ahh Frtiz... Her durumda eşinin yanında olmayı kabul eden, hatalarını onun yüzüne vurmayan, incitmeden kırmadan yaklaşan, toparlayıcı, her kadının hayalindeki eş Son konuşması beni çok etkiledi gerçekten ve çok anlamlıydı. Değerli dostlarım bu kitabı okuyun kesinlikle tavsiyedir