Romanlarda ya da filmlerde "sakın sonunu söyleme" deriz.Hep sondaki sürpriz beklenir.Ancak hikayenin sonunu bilmek heyecanı her zaman azaltmaz ki!Aynı sonunu bildiğimiz halde yaşamaktan vazgeçmeyişimiz gibi...
İşte bu kitap sondan başlıyor.Ece'nin son aşkı olan Timur ile tanışmasından...Peki kitabın başında Ece'nin son aşkının Timur olduğunu öğrenmek ve seçtiği mesleği bilmek kitabı okumanıza engel olacak mı derseniz? Tabiki hayır.Çünkü insan bugün olduğu kadar geçmişi ile de tanımlanır.Ece'yi bugünkü Ece yapan ve Timur ile buluşturan geçmişte yaşadıkları, aldığı dersler ,hayatındaki insanlardır aynı zamanda.O zaman geçmişi silmek değil olduğu gibi kabul etmek ve bazen bunu yazıya döküp ölümsüzleştirmek ister insan.Kimi zaman bir şiirle döker içini kimi zaman bir romanla bazen de yaşamöyküsünü yazarak.İşte biz kitapta Ece 'nin yaşamöyküsünü okuyoruz.
Lakin bu yaşam öyküsü; hem zamana hem mekana hem de kişilere yayılmış şekilde oldukça geniş biraz da karmaşık bir halde.Bu Ece'nin suçu değil.Hayatı karmaşık...Hayatına aldığı insanlar karmaşık.Ve kendi yaşamını anlatırken bağ kurduğu ailesini, çocukluğunu, arkadaşlarını , aşklarını , tüm bunların geçtiği dönemleri ve dönemin ülke şartlarını da yazması gerekir.Hayatına aldığı insanlara ait yaşamlar ile onların iç dünyalarını da...İşte tüm karmaşa buradan kaynaklanıyor.
Lakin ben karmaşa ve bireyin iç dünyasını severim; pek keyifle okudum.Yetişkinlere uygun onu da belirtmek isterim.Her karakterin yaşamında ayrı zorluklar vardı ama kaderini seçmek onların elindeydi.Kimi savruldu , kayboldu hayatın içinde; kimi kendini ve dengini buldu Ece gibi...Dengini bulmaktır aslında tüm mesele...O zaman insan yaşadığını hissederdi.
Kitapta iki ayrı cümle var hafızama yazdığım biri Eceye ait şu cümleler:
" Aşkım yok oldu diye
Merhaba arkadaşlar
Bugün sizlere "Doğanın sesine kulak veren küçük bir kalbin, bilginin ışığıyla birleşerek tüm bir ekosistemi yeniden canlandırmasının umut dolu öyküsünü anlatacağım."
Ece, her yaz tatilini Karadeniz’in kucağında, dedesi ve ninesinin yanında geçirmeyi iple çekermiş, yemyeşil ormanların, masmavi denizlerin ve bitmek bilmeyen kuş cıvıltılarının hayaliyle tüm yıl bu anı beklermiş.
Yine böyle bir yaz sabahında, ninesinin hazırladığı sıcak pişilerden birini kapıp kendini ormanın derinliklerine atıyor. Kendi kendine oyunlar oynarken karşısına daha önce hiç görmediği ilginç bir böcek çıkıyor .Merakla ona yaklaştığında, bu böceğin adının "Haberci" olduğunu öğreniyor. Haberci, Ece’ye ormanın büyük bir tehlike altında olduğunu anlatır: Ormanda sular tükeniyor...
Haberci, Ece’yi diğer orman sakinleriyle tanıştırir . Tanıştığı hayvanlar ile sohbet eden Ece, susuluk için hemen bir çözüm planı sunar: Yağmur Suyu Hasadı.
Orman sakinlerinin meraklı bakışları altında planını anlatmaya başladı:
"Önce bahçede uygun bir noktaya geniş bir çukur kazacağız. Çukurun zeminini taşlarla destekleyip üzerini su sızdırmaz bir örtüyle kaplayacağız. Böylece kendi doğal havuzumuzu oluşturacağız. Yağmur yağdığında tüm su burada birikecek ve en kurak günlerde bile kullanabileceğimiz bir kaynağımız olacak!"
Ece’nin bu dahiyane fikriyle, orman sakinleri umutla işe koyulurlar.
@birokuryazargezer e emeklerinden dolayı teşekkür ederim . @emine.simsek.yazar yazmış oldu bu muhteşem hikaye biz büyüklere de umut aldı. Kaleminiz daim okurunuz bol olsun .
.
.
#yağmursuyuhasadı #cocukkitabı @birokuryazargezer @emine.simsek.yazar #nostaljikokuluinsann
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Beklentimi karşılamadı...1000Kitap
SPOİLER!!!
Yazımını ve dilini ilk kitaptan daha çok beğendim ama fazla dizgi hatası var gibi geldi bana. Konu olarak ise beni çok sinirlendiren bir kitaptı çünkü baştan sona ne olacağı tahmin edilebilir ancak tatmin etmezdi. Ben özellikle bu ‘aldatma’ mevzusundan nefret ederim. Bir de bunun affedilmesi…
Ece’nin bir karakter gelişimi olsun, Çağatay olmadan yaşayabilsin ve sonrasında buluşsunlar gibi daha tatlı bir hikaye bekliyordum ama oldukça kaosluydu. Ben kesinlikle Çağatay’ın Ece’yi aldattığını ve Ece’nin de onu affetmemesi gerektiğini düşünüyorum. Ters köşeydi diyebileceğim tek şey diğer Ece’nin ölümüydü ama bunu bile yüksek ihtimal yorgun olduğum için fark etmedim.
Zaten Çağatay’ın Ece’ye ulaşmak için bunu yaptığını söyleyeceğini baştan beri biliyordum. Ece’yi aldatması da çok garip gelmedi çünkü ben daha ilk kitapta Çağatay’ın ihanet edeceğini düşündüğümü yazmıştım kitabın içine ve etmeyince de şaşırmıştım.
Kısaca final beni çok gerdi ancak bu gerginlik benim hoşuma da giden bir şey. Yazarı çok seviyorum, birkaç kez de imzasına gittim ancak ben kitapları çok başarılı bulmadım. Konusu güzeldi ancak kurgulanması ve yazımında sorunlar vardı.
yıldıza dokunmak
Ece, istenilmeden farklı bir paralel evrene götürülmüştür. 2012 yılından 2024 yılına devam eden bir yolculuğu okuyoruz; yani 12 senedir başka bir evrende yaşıyor. Bu evrene çok alışmış, Çağatay’a âşık olmuş, onunla yeni anılar inşa etmiş, eski Ece’nin bıraktığı şeyi devam ettirmiştir.
Daha sonra paralel evreni, paralel evrenler arası yolculuğu bulan adamın ortaya çıkışıyla Ece’nin eski evine gönderilme sürecini okuyoruz. Bir yandan da Ece’yle Çağatay kaçıyor. Çağatay onu vermek istemiyor, Ece de Çağatay’ı bırakmak istemiyor. Annesine de kavuşmak istiyor bir yandan fakat bu dünyada annesi kayıp. Bu dünyaya o kadar alışmış ki burayı bırakmak istemiyor ve kaçıyor. Diğer kaçanlarla buluşuyorlar, plan yapıyorlar vesaire.
Fakat en sonunda, tabii ki diğer paralel evrendeki Ece’nin de gelmesiyle Ece’nin Çağatay’a “Seni bıraktığım için özür dilerim, seni asla bırakmamalıydım. Ben annemi istediğim için böyle bir şey yaptım fakat şu an çok mutsuzum o evrende. Buraya o yüzden geri döndüm, eski hayatımı istiyorum.” demesiyle diğer Ece’nin onu duyduğu öfke artıyor, haklı olarak. Çünkü istediği zaman hoşuna gitmeyen evrenden şıp diye diğer tarafa geçemezsin.
Niye bu iki Ece var? Çünkü diğer evrenlerde anne babaları evlenmemiş bile, o yüzden farklı çocuklar var. Bu yüzden iki kişi yer değiştirebiliyor. Fakat Çağatay’la Ece birbirini o kadar çok seviyorlar ki Çağatay eski Ece’yi istemiyor, haklı olarak. Bu Ece’ye çok çok âşık.
Eski Ece ona diyor ki: “İşte bizim babamız bu babamız değildi, bizim babamız işte Tugay’dı galiba. O da işte annemle vakit geçirmem için seni buraya yolladı, beni oraya yolladı. Ben artık eski hayatımı istiyorum.” diyor ve zorla Ece’yi tekrar eski hayatına yolluyorlar.
Ece orada hayatını yeniden kurmaya çalışıyor ve bir anda yıldız bilekliği titreşiyor.
Herkese Merhaba
Bugün bir çocuk kitabı olsa da bilinçlendiren ve milli servetimiz Su’yun önemine vurgu yapan çok güzel bir kitapla geldim.
Kitabın resimleri muhteşem bakışta beğenmeyecek çocuk yoktur eminim
Yazarın şahane çalışması ise hepimizi kendi çocukluk anılarımıza götürüyor.
Eminim çocukken hepimiz yağmur suyunu hasat etmeye çalışmışızdır ben çok yaptım şahsen
Kitabımızda Ece okullar tatil olunca köye ninesi ve dedesinin yanına gider. Sabah kahvaltı hazır olunca kadar bahçede uzanıp bulutları seyrederken gözünün önüne daha önce görmediği bir uçan böcek çıkar. Acaba bu böceğin adı var mı diye sesli düşünen Ece’ye böcek tabi ki bir ismim var bana Haberci derler der.
Ancak böcek üzgündür ve Ece’den yardım ister. Birlikte ormana giderler.
Böcek neden üzgündü?
Ormanda yaşanan problem mi vardı?
Hadi bu eğlenceli, öğretici, bilinçlendirici kitabı hem çocuklarımız hemde kendimiz okuyalım
Gerçekten böyle olmalı mıydı? (Spoiler içerir)
İlk kitabı okuduktan bir süre sonra ikinci kitabın çıkmasıyla hemen aldım ama duraksayarak okuduğum için kitabı az önce bitirebildim ve içimde büyük bir boşluk oluştu.
Açıkçası Çağatay’a olan bakış açım 180 derece değişti ne yazık ki. Ondan okuduğum sayfalar yüzünden birçok kez duraksamak zorunda kaldım. O hayal gibi olan çocuk nasıl bu kadar değişebilir? İlk Ece, ilk kitapta mesaj yazmasından bile rahatsız olurken nasıl bu kadar ileri gidebilir, hiç o Ece’yi tanıyamamış mı diye düşünmeden edemedim. Kitabın başından beri ilk Ece’ye söylediği yalanlar, 2 yıl boyunca görüşmedik diye kızı manipüle edip evren evren gezdirmeler… Aşk, çok sevdiğin birini aldatmak olmamalıydı.
İkinci Ece… başlarda onu okumak katlanılmaz gibi gelse de bu hikaye boyunca en üzüldüğüm ikinci kişiydi. Yalnızlığını kendim yaşamış gibi hissettim. Belki birileri yanında olsaydı, yalnız olmasaydı Çağatay’a bu kadar kanmazdı ve farklı bir sonu olabilirdi diye düşünüyorum.
Tekrar Çağatay’a dönecek olursam açıkçası planını en başından anlamıştım, eğer Tolga Duran anlamasaydı büyük saçmalık olurdu. O konudan kitabı sevdim. En azından Çağatay’ın planının çok da dahice olmadığını göstermişti yazar.
Birinci Ece, ya da esas Ece mi demeliyim, ise ona Çağatay konusunda epey kızgınım. Bence Çağatay’ın yaptığı şey üzerinde durulmadı, o son sahnede onları öyle görmek istemedim. İkisinin de aşkının sağlıklı olduğunu düşünmüyorum. En azından Ece’nin bir süreliğine de olsa kendi başına kalmasını isterdim. Sonu çok klasik bitti, en büyük puan kırmam da bu yüzden. Çağatay’ı affetmemesi daha iyi hissettirirdi. Benim gözümde affedilmez biri şu an Çağatay.
Mete ve Alaz… Açıkçası Alaz’ın sonunun bu olacağı belliydi ama Mete’ye üzüldüm. En azından sevdiği kızı görebilseydi biraz olsun sevinebilirdim. En üzüldüğüm kişi