Cehalet bütün kötülüklerin temeliydi. Ahlaksızlık, hırsızlık, yolsuzluk,zalimlik aklımıza ne gelirse gelsin cehaletin üzerinde yükseliyordu.Eskiden cahillik utanılacak bir şeyken, şimdi halkın otantik bir kimliğmiş gibi sunuluyordu. Bilgili olmak adeta bir suça dönüştürülmüştü, cahillik ise artık milli kimliğimiz olarak alkışlanıyordu.Bu da hayatı öldürüyordu işte.Yaşamın manasını elimizden alıyordu. Toplumun,ailenin, arkadaşlığın, aşkın, sevgin hepsinin içini boşaltıyordu. Alıştığımız dünya ,alıştığımız ülke ,alıştığımız İstanbul, alıştığımız hayat kayıp gidiyor avuçlarımızın arasından. İşin kötüsü herkes,hepimiz şikayetçi olmamıza rağmen elimizden hiçbir şey gelmiyordu.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
En kıymetli şey güçtü,güce sahip olmaktı. İster zenginlikle,ister siyasetle,ister dinle, ister futbolla,ister çalışarak,ister uyuşturucu satarak,isterse öldürerek elde edilmiş olsun hiç fark etmez,güce sahip sen bütün kapılar sana açılıyordu.Üstelik kimse de bu saltanatı,bu kudreti, bu zenginliği nasıl elde ettin diye sormuyordu.Çünkü gücün pazarlayıcısı cehalet olmuştu,onun kıymetli hâle getiren ise ahlaksızlıktı.
Belki eskiden beri berbat bir yerdi dünya,belki eskiden de bu kadar becil,bu kadar acımasız,bu kadar aptal,bu kadar cahildi insanlar ama bu kadar cüretkâr değillerdi. İnanmasalar bile bilgiye kıymet veriyorlardı,vicdanlı olmanın öneminden bahsediyorlardı,merhametli olmak gerekir diyorlardı.Haklı olmanın,adil olmanın fedakâr olmanın bir anlamı, bir değeri vardı. Oysa şimdi insanlık barbarlık dönemine geri dönmüştü.
...Belli bir zamanda kurban konumunda olan haklar,bir kuşak sonra kurban alan haklar oluyorlar.Özgürlüklerine yeni kavuşan uluslar da, anında sabık baskıcıların kullandığı araçlara başvuruyorlar. Milliyetçilik, ütopyacılık ve dinde mutlakçılıktan oluşan bulaşıcı üçlü, bir potada eriyerek,bir ırkın ahlak madenini aşındıran bir asit haline geliyor ve o ırk, başkası tarafından yapılıyor olsa rezilce bulacağı işleri utanmadan,hatta iftiharla icra ediyor.
Göster bakalım dünyada hangi şey kötüdür ki onda iyilik olmasın ve hangi şey iyidir ki onda kötülük bulunmasın?Mesela biri bir kimseyi öldürmek istediği zaman daha başka birtakım kötü işlerle meşgul olursa,dökmek istediği kan dökülmez.Bu işler ne kadar kötü iseler de ölümü önlediği için iyi sayılırlar.Kötülük ve iyilik bir tek şeydir,parçalanamaz.
