Niye ki bunca acı? Dünya imtihan yeriydi belli,bu da bir sınav,amenna.Bu kadar sert sınanmak için ortada çok büyük bir aşkın olması gerekirdi; Allah'ın kuluna aşkı.Ne kadar çok sevildiğini mi bilmek istiyordu?Ve ki bunca sert bir sınavı da ancak kulun Allah'a duyduğu aşk katlanır kılabilirdi.Dünya cennet değildi evet; olsaydı,cennetin ne anlamı kalırdı?
Bana yüksek hedefleri olmayan tek bir genç gösterin.Yine bu binlerce hedeften ancak bir tanesi gerçekleştirilebilir.Peki neden?Çünkü bedenimiz miskinliğe ve rehavete meyillidir.Hedefe giden yolda karşılaştığımız zorluklar onu korkutur. Basit tutkuları irademizi ve yüce arzularımızı yerine getirmemize mani olur.(...) İradeyi güçlendirmek onun nihai ve işe yarar bir hedefe yönlendirmek. Bu büyük maharet isteyen şeyi yapmanın yegâne yolu da kişinin kendi kendini kurban etmesidir.Ancak o vakit kendi bedenine zayıflıkları içine sıkışmış binlerce insandan ayrılıp kendi bedeni ve zayıflıkları konusunda ustalaşmış kişilere dönüşebiliriz.Hedefimiz budur!