e
@ecmsc
53 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
Ana-babası olmayan çocuklara “öksüz” denmeyeli beri epey olmuştu; onun yerine türetilen “bağımsız çocuklar” sözcüğünü her kullanışında “bağımsız” kısmı Yoşiro’nun aklına takılıyordu. Sürüsünden ayrı kalmış bir köpeğin hayatta kalabilmek için bir insana bağlandığı ve asla yanından ayrılmadığı bir manzara canlanıyordu gözünde.
Yoşiro bebeğin ufacık elini tutup hafifçe kaldırdığında içindeki gülerek ağlama isteği fırtınaya dönüştü ve bilincinin duvarlarını aşarak dudaklarından dökülen cümle, “İkimiz yaparız bunu, yol arkadaşım,” oldu.
Torun sevgisinin koşulsuz, sınırsız olduğu söylenir; Yoşiro için Tomo, sevgi beslemeye fırsat bırakmayacak biçimde, dur durak bilmeden, dört mevsim meyve veren bir endişe ağacıydı.
Kendisi çocuk kalmış insanlar çocuk yapmaya kalktıkları için dünya çocuktan geçilmiyordu.
Karı-koca olduklarına göre bunu sorabilmesi gerekirdi, ama insanların arasındaki ilişki yakınlaştıkça bazı şeyleri sormanın güçleştiğinin farkına vardığında artık çok geç olmuştu.