Seni kaybetmiş olan ben, şimdi ölmek istiyorsam bunda ne tuhaflık olabilir ki? Dahası, sadece doğru şekilde ölmekle büyük bir şey kazanacağım. Büyük bir onursuzluğun yanı sıra ondan çok daha fazla arzuladığım bir şeyi elde etmek üzereyim. Yaşıyorken tek bir parmağımı bile süremeyeceğim seni, ebediyen benim yapacağım!
Bu dünyada, hem nefret ettiğim hem de sevdiğim seni kaybettiğime göre, ben şimdi nasıl yaşayabilirim? Böyle yaşayan bir ceset olarak yıllarca hayatta kalmanın ne anlamı var ki?
Kanunlar adalet için vardır. Doğru olanın yanında olmakla övünür. Ama kimbilir kaç kanun, adaletsizlik için kullanılmıştır! Dahası adaletsizlik, kanunlardan kimbilir ne kadar güçlü, ne kadar diktatörce faydalanmıştır!