Ecem
@ecmtnyl
Şu anda okuduğu kitap
Sessiz bir bilgelik…
Mösyö İbrahim ve Kuran'ın Çiçekleri, küçük bir çocuğun ve yaşlı bir bakkalın beklenmedik dostluğu üzerinden hayatı, inancı ve büyümeyi anlatan sade ama etkileyici bir hikâye. 
Eric Emmanuel Schmitt, büyük felsefi meseleleri ağır bir dil kullanmadan, günlük hayatın içinden küçük anlarla anlatmayı başarıyor.
Bu küçük hikâyenin içinde dostluk, inanç, kimlik, yalnızlık ve büyüme gibi pek çok mesele sessizce yer alıyor. Momo’nun yalnızlığı ile Mösyö İbrahim’in sakin bilgeliği kitabın en güçlü taraflarından biri.
Mösyö İbrahim öğretmeye çalışan biri değil; nasihat vermekten çok yaşayarak gösteren bir karakter. Onun dünyaya bakışı sakin, sabırlı ve kabulleniş dolu. Momo’nun dünyasında ise boşluk, öfke ve yönsüzlük var. Hikâye ilerledikçe Mösyö İbrahim’in Momo’ya verdiği en büyük şeyin cevaplar değil, bir bakış açısı olduğunu görüyorsun.
Belki büyük olaylar anlatmıyor ama tam da bu yüzden etkileyici: küçük bir hikâyenin içinden büyük bir hayat bilgeliği çıkıyor.
Kitapta geçen Mevlana’nın şu sözleri de hikâyenin ruhunu çok güzel özetliyor:
“Altına simya ne gerek, simya bakıra gerek.
Kendini düzelt.
Diri olanı öldür: O bedenindir.
Ölü olanı dirilt: O kalbindir.
Var olanı sakla: O fani dünyadır.
Yok olanı getir: O öbür dünyadır.
Mevcut olanı yok et: O ihtirastır.
Mevcut olmayanı var et: O niyettir.”
Belki de kitabın söylediği en basit ama en güçlü şey şu:
İnsan bazen hayatı değiştirmeye çalışmak yerine önce kendini değiştirmeyi öğrenmeli.Edebiyat
Mösyö İbrahim ve Kuran'ın Çiçekleri, küçük bir çocuğun ve yaşlı bir bakkalın beklenmedik dostluğu üzerinden hayatı, inancı ve büyümeyi anlatan sade ama etkileyici bir hikâye. Eric Emmanuel Schmitt, büyük felsefi meseleleri ağır bir dil kullanmadan, günlük hayatın içinden küçük anlarla anlatmayı başarıyor.
Bu küçük hikâyenin içinde dostluk, inanç, kimlik, yalnızlık ve büyüme gibi pek çok mesele sessizce yer alıyor. Momo’nun yalnızlığı ile Mösyö İbrahim’in sakin bilgeliği kitabın en güçlü taraflarından biri.
Mösyö İbrahim öğretmeye çalışan biri değil; nasihat vermekten çok yaşayarak gösteren bir karakter. Onun dünyaya bakışı sakin, sabırlı ve kabulleniş dolu. Momo’nun dünyasında ise boşluk, öfke ve yönsüzlük var. Hikâye ilerledikçe Mösyö İbrahim’in Momo’ya verdiği en büyük şeyin cevaplar değil, bir bakış açısı olduğunu görüyorsun.
Belki büyük olaylar anlatmıyor ama tam da bu yüzden etkileyici: küçük bir hikâyenin içinden büyük bir hayat bilgeliği çıkıyor.
Kitapta geçen Mevlana’nın şu sözleri de hikâyenin ruhunu çok güzel özetliyor:
“Altına simya ne gerek, simya bakıra gerek.
Kendini düzelt.
Diri olanı öldür: O bedenindir.
Ölü olanı dirilt: O kalbindir.
Var olanı sakla: O fani dünyadır.
Yok olanı getir: O öbür dünyadır.
Mevcut olanı yok et: O ihtirastır.
Mevcut olmayanı var et: O niyettir.”
Belki de kitabın söylediği en basit ama en güçlü şey şu:
İnsan bazen hayatı değiştirmeye çalışmak yerine önce kendini değiştirmeyi öğrenmeli.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
“Senin aşkın senin. Sana ait. Aşkını reddetse bile onu değiştiremez. Sadece ondan faydalanamaz, hepsi bu. Verdiğin, Momo, sonsuza dek senindir. Sakladığın ise ebediyen yitmiştir!”