ece
@ecoli_
Yıllarca yalnızlık şiirleri yazdım.
Kalabalıklardan yapılmış bir ceza
Kalabalıklarda boğulmuş bir arzu
Tanrının sureti, ormanların uğultusu
Seslerden soğuk bir sessizlik
Çıngıraklı zamanlar
Boyasız evler, çatısız duvarlar
Bir şey söylemeden gidenler
Bir şey söyleyip de unutanlar
Sokak köpeklerinin ıslık çalan gecesi
Ağaçların sabah rüyası yollar boyunca
Yoksulluğun çarşılarda döktüğü yaprak
Ayrlık dedim, kavuşma dedim
“İnsanın içini dökmekten vazgeçmesi” dedim.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
10/10
1 saatte okudu
·Okunma: 07 Ağustos 2022 22:28
·2022 28. kitabı
Kirpiklerin —
Pata eteklerinde yatıyor, Zeytin başucunda
Kimi seviyorsan acısı sende kalıyor
Harflerden bir yalnızlık yolların ucunda
Kırk beş yıllık bir kavuşma
Girdi içeri.